انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٨ - برداشت واقعى از دعا

او فرمود: وعده‌هاى الهى هيچ‌يك مطلق نيست، بلكه مشروط است. به‌يقين قلب و فكر شما در هشت چيز خيانت كرده (لذا دعايتان مستجاب نمى‌شود):

شما خدا را شناخته‌ايد امّا حقّ او را ادا نكرده‌ايد، به همين دليل شناخت شما سودى به حالتان نداشته است.

شما به فرستاده او ايمان آورده، آن‌گاه با سنّتش به مخالفت برخاسته‌ايد، پس ثمره ايمان شما كجاست؟

كتاب او را خوانده، ولى به آن عمل نكرده‌ايد. گفتيد: شنيديم و اطاعت كرديم، سپس به مخالفت برخاستيد.

شما مى‌گوييد از مجازات و كيفر خدا مى‌ترسيد، امّا همواره كارهايى مى‌كنيد كه شما را به آن نزديك مى‌سازد.

مى‌گوييد به پاداش الهى علاقه داريد، امّا همواره كارى مى‌كنيد كه شما را از آن دور مى‌سازد.

نعمت خدا را مى‌خوريد و حقّ شكرش را ادا نمى‌كنيد.

به شما دستور داده دشمن شيطان باشيد (و شما طرح دوستى با او مى‌ريزيد)، ادّعاى دشمنى با شيطان داريد، امّا عملًا با او مخالفت نمى‌كنيد.

شما عيب‌هاى مردم را نصب‌العين خود ساخته و عيب‌هاى خود را پشت سر افكنده‌ايد، پس چگونه انتظار داريد دعايتان به اجابت برسد، در حالى كه خودتان درهاى آن را بسته‌ايد؟ تقوا پيشه كنيد، اعمالتان را اصلاح و امر به معروف و نهى از منكر كنيد تا دعاى شما به اجابت برسد.

سلاحى به نام دعا

عبداللّه بن سنان مى‌گويد از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود:

«فَأكثِر مِن الدُّعاءِ فإنَّهُ مِفتاحُ كُلّ رَحمَةٍ وَنَجاحُ كُلّ حاجَةٍ وَلا يُنالُ ما عِندَ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ إلّابالدُّعاءِ وَإنَّهُ لَيسَ بابٌ يَكثُرُ قَرعُهُ إلّايُوشَكُ أن يُفتَحَ لِصاحِبِهِ‌

؛ زياد دعا كنيد، زيرا دعا كليد بخشش‌