انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٩ - يتيمنوازى

خداوند از آنچه نزد اوست آن‌قدر به تو ببخشد كه خشنود شوى.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: چه زيبا گفتى اى پسر، سپس رو به بلال كرد و فرمود: برو از آنچه نزد ماست بياور! بلال بيست‌ويك خرما با خود آورد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

هفت دانه براى تو، هفت دانه براى خواهرت و هفت دانه براى مادرت.

معاذ بن جبل برخاست دستى بر سر كودك يتيم كشيد، گفت: خداوند يتيمى تو را جبران كند و تو را جانشين صالحى براى پدرت سازد (كودك يتيم از فرزندان مهاجران بود). پيامبر صلى الله عليه و آله همين حديث مورد بحث را بيان فرمود.

البتّه در جوامع گسترده‌اى همانند جوامع امروز ما مسلمانان بايد به كارهاى فردى در اين زمينه قناعت نكنند، بلكه بايد نيروهاى خود را متمركز كرده، يتيمان را زير پوشش برنامه‌هاى حساب‌شده اقتصادى و فرهنگى و آموزشى قرار دهند و از آنها افرادى لايق براى جامعه اسلامى بسازند و اين امر مهم نياز به همكارى عمومى دارد. [١]

[١]. رجوع شود به: تفسير نمونه، ذيل آيات ٦- ١١ سوره ضحى.