انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧ - قانون عمومى مرگ

و متحوّلش نمى‌كند. به همين علّت است كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: اى مردم، شما را چه شده است، چرا چنين در خواب غفلت فرو رفته‌ايد؟ آيا گمان مى‌كنيد كه مرگ فقط براى همسايه است و اين شتر بر درِ خانه شما نمى‌خوابد؟ شايد به خودتان وعده مى‌دهيد كه به ما مهلت داده‌اند تا چند وقت ديگر زنده باشيم‌

(كَأنَّ الْمَوتَ فيها عَلى‌ غَيرِنا كُتِبَ).

وخيال مى‌كنى كه فقط ديگران بايد حق را رعايت كنند واحكام خدا براى ديگران وضع شده است و تو از اين قاعده مستثنا شده‌اى‌

(وَ كأنَّ الحَقَّ عَلى‌ غَيرِنا وَجَبَ).

شبيه اين كلام والا در سخنان نورانى حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام است.

روزى حضرت در مراسم تشييع جنازه مسلمانى، كسى را ديد كه قهقهه سر داده است. امام به او فرمود: براى چه مى‌خندى؟ خيال كرده‌اى كه فقط او را به قبرستان مى‌برند و تو روزى به او ملحق نمى‌شوى؟ [١] از جمله مشكلات انسان حجاب‌هايى است كه جلوى فهم و درك او را مى‌گيرند.