انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٨ - خطرهاى تصوّف

بيرون افتاد، يكى از هم‌مسلك‌هايم رو به من كرد و گفت: اين را بردار و عورتت را بپوشان. آنها دوات را عورت و چيزى زشت كه نمايان شده مى‌پنداشتند و با كتاب و دفتر اين‌گونه برخورد مى‌كردند.

در حالات جمعى از آنها نوشته‌اند كه هر چه كتاب داشتند در رودخانه ريختند. يكى از آنها كه همه كتاب‌هايش را دور ريخته بود، در خواب ديد كه به او مى‌گويند چنين و چنان كن و وقتى آنها را انجام داد به محضر شيخ رفت. او گفت: اگر دور نينداخته بودى هيچ بهره‌اى از محضر شيخ نمى‌بردى.

آنها با علم و عالم چنين دشمنى دارند. ممكن است كه صوفى امروزى چنين نگويد، امّا اينها مسائلى است كه در تاريخچه تصوّف ثبت شده است كه علم را حجاب مى‌دانند و عالِم را راهزن راه مى‌شمارند، چنين جمعيّتى معلوم است كه براى آنها حساب خاصّى باز شده.

اگر در برخى كتاب‌ها جمله «العِلمُ حِجابُ الاكبر» نوشته، مسلّماً منظور علمى است كه باعث غرور و خودخواهى انسان مى‌شود وگرنه هيچ‌كس ذات علم را نكوهش نمى‌كند، لذا اگر چنين جمله‌اى هم بود بايد آن را تأويل كرد. اين همه آيات و روايات در مدحِ علم و عالم داريم. قرآن مى‌فرمايد: «إِنَّمَا يَخْشَى‌اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ» [١] از اين آيه استفاده مى‌شود كه فقط علما به مقام قرب خداوند راه مى‌يابند. روز قيامت وقتى (جوهر) مداد علما با خون شهدا سنجيده مى‌شود مداد علما برتر است.

در حديثى امام صادق عليه السلام فرمود:

«فَتُوزَنُ دِماءِ الشُّهَداءِ مَعَ مِدادِ العُلَماءِ فَيَرجَحُ مِدادُ العُلماءِ عَلى‌ دِماءِ الشُّهَداءِ

؛ خون شهيدان را با مداد دانشمندان مى‌سنجند، پس رجحان دارد مركّب و جوهر دانشمندان بر خون شهيدان». [٢] اينها را كه نمى‌شود هيچ پنداشت.

[١]. سوره غافر، آيه ٢٨.

[٢]. بحار الانوار، ج ٢، ص ١٤، ح ٢٦.