و كسى كه تمام شب را احياء كند در حالى كه قرآن تلاوت مى‌كند و به ركوع و سجود و ذكر باشد، ثوابى به او داده مى‌شود كه كوچكترين آن خروج از گناهان است، مثل اينكه مادرش او را تازه زائيده، و نوشته مى‌شود، براى او به عدد مخلوقات حسنه و درجه و نورى در قبر او ايجاد شده و گناه و حسد از قلبش كنده مى‌شود، و پناه داده مى‌شود از عذاب قبر، و برائت از آتش به او اعطا شده، و جزو مؤمنين و ايمن شدگان از عذاب الهى مبعوث مى‌شود، و پروردگار به ملائكه گويد نگاه كنيد: به بنده من كه براى رضاى من شبى را احياء كرد، او را در بهشت جاى دهيد، بهشتى كه براى او در آن صدهزار شهر و در هر شهرى هر چه خواهد و چشم لذّت برد موجود باشد، و كرامت و مزيد و نزديكى به حق كه براى او هست به ذهن احدى خطور نكرده و نمى‌كند».

در اينجا مناسب است سخنى هم درباره اصل نماز و فضيلت نماز اول وقت گوئيم، نماز بهترين اعمال و مدار قبول اعمال ديگر و يا ردّ آنها شمرده شده، و در اخبار بزرگان دين آمده، كسى كه نمازش قبول شود ساير اعمالش نيز قبول و اگر مردود شود، بقيه هم مردود است‌

«انْ قُبِلَتْ قُبِلَ ما سِواها و انْ رُدَّت، رُدَّت ما سِواها»

نماز نخستين فروع بعد از ٥ اصل دين شناخته شد، و خود حاكى از اهميت آن در جايگاه نظام مكتبى اسلام است، پس رعايت نماز از بزرگترين وظايف يك مسلمان است، به محض رسيدن وقت آن بايد مبادرت به انجام آن نمايد و از همين روى امام حسن (عليه السلام) وقتى صداى مؤذّن را مى‌شنود رنگش تغيير كرده و چهره‌اش به زردى مى‌گرائيد، و وقتى از علت آن سؤال مى‌شد، مى‌فرمود: خداوند شخصى را براى ندا دادن من فرستاده تا خدمت‌

او رسم و خدمتش كنم، و نمى‌دانم قبولم مى‌كند يا نه، پس چگونه رنگم تغيير نكند؟!