آزمايش شما هستند به خدا قسم چون ديدم، حسين بوسيله جامه‌اش بر زمين خورد، تسلط بر نفس خود را از دست داده و به طرف او رفتم» همچنين عشق افراطى به زن و همسر از عوامل بسيار مؤثر در عشق به فريب خوردن از دنيا است.

با اين وصف آيا دلبستگى به دنيا حماقت نيست؟! دنيائى كه در تعبيرات امام باقر (عليه السلام) حريص بر آن مثل كرم ابريشم است و بايد گفت بلكه بدتر، زيرا كرم ابريشم پس از تنيدن ابريشم و محبوس كردن خود، با شكافتن پيله پرواز مى‌كند، ولى انسان حريص بر دنيا در تارهاى دنيوى محبوس شده تا جان دهد در تعبيرات امام صادق (عليه السلام) هم آمده كه: حضرت از كتاب امام على (عليه السلام) نقل مى‌كنند كه دنيا مثل مارى است كه ظاهر آن نرم و در درونش سمّ كشنده است، عاقل مى‌ترسد و بچه جاهل به طرفش مى‌رود و فقط به ظاهر نظر مى‌كند، بلكه بايد گفت دنيا بدتر از مار است كه مار ماده سياهى دارد كه براى درمان مار گزيده به كار آيد، و با قرار دادن آن بر موضع گزيدگى سم را مى‌مكد، ولى دنيا فقط گزنده است.

مرحوم سيد نعمت الله جزائرى صاحب انوار نعمانية گويد: يكى از دوستان مورد اعتمادم گفت: مارى در خانه داشتيم كه چند بچه داشت، روزى براى سنجش علاقه مار به بچه‌هايش ديگى بر روى بچه‌هاى آن گذارديم، وقتى مار به خانه برگشت، و بچه‌ها را نديد، ناگهان ديديم، وارد ظرف شيرى كه براى آشاميدن تهيه كرده بوديم شد، و زهر خود را در آن ريخت زيرا متوجّه شده بود كه ما او را از بچه‌هايش جدا كرده‌ايم، پس از مدتى ديگ را از روى بچه‌ها برداشتيم، و مار چون بچه‌هاى خود را ديد با كمال تعجب ديديم به سراغ ظرف شير رفته، و درون آن رفت و خود را با خاك آلوده كرده و دوباره درون ظرف رفت به طورى كه رنگ شير تيره شد و آن چنين كرد تا ما ديگر آن شير را نياشاميم، اين مقدار را مار فهميد،

اما دنيا اين مقدار را هم نمى‌فهمد، و فقط در صدد كشندگى است.

مگر در دنيا چه مقدار زندگى مى‌كنيم، كه اين قدر بر آن حريصيم، در روايتى‌