شنيدم كه مى‌گفت: رهبر و پيشواى ستمگر را روز قيامت مى‌آورند، در حالى كه نه ياورى و نه عذرخواهى (كه عذاب را از او برطرف كند) دارد، پس رها مى‌شويد در آتش جهنم، و در آن مى‌گردد چنانكه آسيا گردش مى‌كند، سپس بسته مى‌شود و حبس مى‌گردد در قعر جهنم» [١]

٢- قال رسول الله (صلى الله عليه وآله):

«شَرُّ النّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَه بِدُنياه و شَرٌّ مِنْ ذلك مَنْ باع آخِرتَه بِدُنيا غَيرِه»

: «بدترين مردم كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد، و بدتر از او كسى است كه: آخرتش را به دنياى غير خود بفروشد» [٢]

٣- قال رسول الله (صلى الله عليه وآله):

«شرُّ النّاسِ عِنْدَالله يومَ القِيامةِ الَّذين يُكْرَمُونَ اتّقاء شَرَّهم»:

«بدترين مردم نزد خداوند روز قيامت كسانى هستند كه به خاطر ترس از شرّ آنها احترام مى‌شوند» [٣]

٤- قال على (عليه السلام):

«يَأتى علَى النّاسِ زمانٌ لا يَبْقى فيهم مِنَ القُرآنِ الّا رَسْمُهُ و مِنَ الاسلامِ الّا اسْمُهُ وَ مَساجِدُهُم يَومئِذ غامِرَةٌ مِنَ البِناءِ، خرابٌ مِنَ الهُدَىَ، سُكّانُها و عُمّارُها شَرُّ اهْلِ الارْضِ، مِنْهُم تَخْرُجُ الفِتْنَةُ و الَيْهم تَأوِى الخَطيئَةُ، يَرُدّونَ من شَذَّ عَنْها فِيها و يَسُوقُون مَنْ تأَخَّرَ عَنْها الَيْها، يَقولُ اللّهُ سُبحانَه: فَبِى حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ على اولئكَ فِتْنَةً تَتْرُكُ الحَليم فيها حَيرانَ و قَدْ فَعَل و نَحنُ نَسْتَقيِلُ اللّهَ عَثْرَة الغَفلَة»:

«مى‌آيد بر مردم زمانى كه باقى نمى‌ماند در آنها از قرآن مگر نشانه‌اى (نوشتن و خواندن بدون انديشه) و از اسلام مگر نامى (گفتن شهادتين بدون عمل به احكام)، در آن روز مسجدهايشان از جهت ساختمان (و زينت و آرايش) آباد است و از جهت هدايت و رستگارى ويرآن (چون پرهيزكار و هدايت كننده در آنها يافت‌

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٦٣ فيض و ١٦٤ صبحى صالح.

[٢]. بحارالانوار، جلد ٧٧، صفحه ٤٦؛ ميزان الحكمة، جلد ٥، صفحه ٣٧.

[٣]. بحارالانوار، جلد ٧٥، صفحه ٢٨٣، ميزان الحكمة، جلد ٥، صفحه ٣٧.