اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢ - خلاصه بحث هدف آفرينش

كه آنان را محبت در دل افكند

به جان جز مهر جانان گفت مپسند

كه آنان را به دانايى ورادى‌ [١]

به علم عشق بخشيد اوستادى‌

كه كرد آن عندليبان را به گلزار

نكو فكر و نكو ذكر و نكوكار

بر آنان از كه بى‌نيرنگ و تدبير

نصيب پارسائى گشت تقدير

بگو در صبح و شام و گاه و بى‌گاه‌

چه باشد كار آن ياران آگاه‌

بگو اوصاف آن پاكان كه و چويند

بستن در اين جهان وز دل برونند

بگو چون با خدا با خلق چونند

چگونه از برون چون از درونند

يكايك شرح حال نيكوان گو

بيفكن پرده خوش زين راز نيكو

تويى چون كاشف سر نهانى‌

بيار از عشقبازان داستانى‌

برون از گنج خاطر ريز گوهر

چه باشد از حديث عشق خوشتر

گران آمد على را كاندر آغاز

سخن گويد گشايد پرده زين راز

ز ياقوت لب آتش برفروزد

دل خامش در آن آتش بسوزد

وليكن گفتش از دستور بارى‌

برو نيكى كن و پرهيزكارى‌

كه ايزد يار هر پرهيزكار است‌

به نيكوكار مردان نيز يار است‌

چو شه بر كشتى بى‌لنگرش تاخت‌

ز موج عشق سرگردان‌ترش ساخت‌

فزود از آتش عشقش به دل تاب‌

نشد آن تشنه از يك جام سيراب‌

امير خويش را بگرفت دامن‌

به عجز و لابه كاى داراى خرمن‌