اخلاق اسلامى در نهج البلاغه( خطبه متقين) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢١ - اخلاص در قرائت قرآن
چيزى آماده نشده است. در روايتى آمده كه خداوند به حضرت موسى (عليه السلام) فرمود: تاكنون عمل خالصى انجام دادهاى؟ گفت: آرى نماز خواندهام، روزه گرفتهام، ذكر گفتهام، فرمود نمازت جواز عبور از پل صراط است (يعنى وسيله شناختن است كه او مؤمن و معتقد است، و از كافرين شناخته مىشود) و روزه سپر از آتش، و ذكر موجب ترفيع درجات در بهشت است، پس همه براى خودت بوده، موسى (عليه السلام) گريست و عرض كرد: خداوندا كارى به من بياموز كه فقط براى تو باشد، خطاب شد: ستمديدهاى را يارى كردهاى؟! برهنهاى را پوشاندهاى؟ تشنهاى را سيراب نمودهاى؟ به عالمى احترام كردهاى؟ اينها اعمال خالص است. [١]
از اين روايت استفاده مىشود، عمل خالص آن است كه: قصد نفع بردن از آن نكنيم گرچه خداوند خود نفع مىدهد، بايد قصد نفع رساندن به غير در عمل لحاظ كنيم، گرچه عملى بسيار كوچك باشد، گاهى فردى عملى را انجام مىدهد و ديگرى ضد آن را ولى چون خود و نفع مردم را لحاظ كردهاند، هر دو عمل صالح انجام دادهاند، آن داستان معروف است كه كسى در راه ميخى ديد آن را در زمين فرو كرد به گمان اينكه اگر كسى با اسب يا حيوان ديگر عبور كرد، افسار اسب را به اين ميخ ببندد، و لختى بيارمد، ديگرى پس از آن آمد و ميخ را بيرون آورده و به كنارى افكند، و گفت شايد كسى از اينجا عبور كند، و اين ميخ را نبيند پايش به آن بخورد و مجروح گردد، اين دو هر دو عمل صالح انجام دادهاند گرچه برخلاف يكديگر كار كردهاند.
پس اى برادر ببين عمل صالح و وظيفهاى كه امروز بر دوش تو است چيست، خداوند ما را در رسيدن به سطح مطلوب در همه زمينهها يارى، و توفيق انجام
هرچه بيشتر عمل صالح را به ما عنايت فرمايد. انشاءالله.
______________________________
(١). كتاب نصائح از آية الله مشكينى.