اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩١٠ - میرزا عوض بیگ اکسیر اصفهانی
محمّدعلی حزین لاهیجی که از خرمن حکمت و معرفت درس او خوشه ها چیده، ضمن شرح حال و ذکر اساتید خود می نویسد:
«در این زمان صیت دانش قدوه الحکماء شیخ عنایت اللّه گیلانی رحمه الله که در اصفهان به افاده مشغول بود و با والد مرحوم دوستی داشت مرا خواهان استفاده ساخت. در خدمت ایشان منطق «تجرید» که از نفایس کتب منطق است با کتاب «نجات» شیخ الرئیس شروع نموده، به انجام رسانیدم و تا آن حکیم دانشمند در اصفهان بود نسبت استفاده در میان بود. پس عازم گیلان شده، در قزوین رحلت کرد.»[١]
ملاّ صدرالدین گیلانی متخلّص به «بینا» نیز در اصفهان نزد او تحصیل کرده است. علیقلی واله داغستانی در ضمن شرح حال این ملاّ صدرالدین از ملاّ عنایت اللّه با القاب «علاّمه و نادره دوران» و «از اعاظم حکمای عصر یاد کرده است.»[٢] ]
در پشت نسخه ای از «الرّساله القشیریّه» به شماره ٤٢٣٣ در کتابخانه مجلس شورای ملّی یادداشتی است که در آنجا نویسنده گوید: شیخ عنایت اللّه گیلانی را در سال ١١٣١ق در قهوه خانه چهارباغ اصفهان دیدار کردم.[٣]
میرزا عوض بیگ اکسیر اصفهانی
میرزا عوض بیگ اصفهانی متخلّص به «اکسیر»، شاعر ادیب در قرن یازدهم هجری. در عصر سلطنت شاه جهان پادشاه هندوستان به دهلی رفت و در دارالانشاء شاهی ملازم گردید.
از اوست:
[١] تاریخ و سفرنامه حزین، ص١٦٩.
[٢] تذکره ریاض الشعراء، ج١، ص٤٢١.
[٣] فهرست مجلس، ج١١، ص٢٥٢.