اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٨٧٩ - میرزا محمّدعلی سینی
به بانگ نوش آفرین، به پای آب روان نشسته صاحبدلان، زده می ارغوان
طبق زده رویشان، چنان گل اکحوان شده است نیلی فقط، ز غم رخ ایروان
چرا که گردید دور، ز شهر و یار و دیار[١]
میرزا محمّدعلی ستوده چهارمحالی*
میرزا محمّدعلی چهارمحالی متخلّص به «ستوده»، عالم فاضل، خوشنویس و ادیب شاعر. از ادبای قرن یازدهم هجری.
علاوه بر مراتب علم و فضل و ادب خطوط نسخ و نستعلیق را در کمال استادی می نوشته است. این بیت از اوست:
حاسد همیشه در الم و ماتم است سوزد به آتش جگر خویش چون چنار[٢]
میرزا محمّدعلی سینی
میرزا محمّدعلی سینی، از علماء و ائمه جماعت [در اواخر دوره قاجاریه] از سادات صحیح النسّب قریه «سین» از توابع بلوک بُرخوار اصفهان است.
در قریه «سین» متولّد شده و در اصفهان نزد جمعی از علماء از جمله حاج شیخ محمّدباقر نجفی مسجدشاهی تحصیل کرد.[٣] او سال ها در یکی از مساجد محله شهشهان
[١] گرکویه، سرزمینی ناشناخته بر کران کویر، ص٣٩٦.
[٢] شناخت سرزمین چهارمحال، ج٢، ص١١٣.
[٣] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج١، ص٣٢٤.