اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٥٥ - سید محمّدعلی جمال زاده
پس از تعطیل شدن «کاوه» به خدمت در سفارت ایران در برلین در سمت سرپرستی محصلین ایرانی مشغول شد. و پس از ٨ سال در دفتر بین المللی کار وابسته به جامعه ملل فعّالیّت کرد و در سال ١٣١٥ش بازنشسته شد. پس از آن از برلین به ژِنِو (در سوئیس) مهاجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد تا اینکه در ١٧ آبان ١٣٧٦ در منزل مسکونی خود در ژنو (در کنار رود لمان) درگذشت.
او از نخستین داستان نویسان زبان فارسی (به سبک اروپایی) است و نقش او در پایه گذاری داستان نویسی ایران انکارناپذیر است. همچنین تحقیقات متعددی درباره فرهنگ و اقتصاد و عقاید عامّه انجام داده است. این کتاب ها از تألیفات اوست:
١. «یکی بود یکی نبود»٢. «دارالمجانین»٣. «صحرای محشر»٤. «سر و ته یک کرباس یا اصفهان نامه»٥. «تلخ و شیرین»٦. «کهنه و نو»٧. «آسمان و ریسمان»٨. «قصّه های خوب برای بچّه های ریش دار»٩. «قصّه ما به سر رسید»١٠. ترجمه «دشمن ملّت» از هنریک ایبسن ١١. ترجمه «ویلهلم تل» از شیللر ١٢. ترجمه «خسیس» از مولیر ١٣. «خلقیات ما ایرانیان» ١٤. «تصویر زن در فرهنگ ایران» ١٥. «گنج شایگان» ١٦. «بانگ نای» ١٧. «طریقه نویسندگی و داستان نویسی» ١٨. «تاریخ روابط روس و ایران» ١٩. «آزادی و حیثیت انسانی» ٢٠. «صندوقچه اسرار» و چندین اثر دیگر.[١]
[١] نادره کاران، صص ٨٨٦-٩٠٧؛ چون سبوی تشنه، صص ١٩٣ و ١٩٤؛ چهره هایی از پیشروان، ص٥٤؛ فرهنگ داستان نویسان ایران، صص ٧٤ و ٧٥؛ فرهنگ شاعران و نویسندگان معاصر سخن، صص ١٦٢-١٦٧؛ از نیما تا روزگار ما، صص ٢٧٣-٢٩٨؛ از کاروان حلّه، صص ٣٢٢-٣٣٦؛ فرهنگ اعلام سخن، ج١، صص ٥٤٢ و ٥٤٣؛ تاریخچه ترجمه به فارسی در ایران، صص ١١٢ و ١١٣.