اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٧٠٩ - حاج سیّد علینقی فیض الاسلام
علینقی امامی
علینقی بن محمّدمحسن بن محمّدرضا امامی [از خطاطان و کتیبه نگاران بزرگ عهد صفویه] که در بیشتر مساجد اصفهان از نوشته های او آثاری موجود است و از سال ١١١٢ق (مسجد جامع) شروع و به ١١٢٢ق (مسجد علیقلی آقا) ختم می شود.[١]
[در ثلثِ شیوه جدّش محمّدرضا (ثلث شیوه ایرانی) از اساتید مسلّم و کتیبه نگاران چیره دست تاریخ هنر ایران به شمار می رود. علاوه بر ثلث نویسی، خط نستعلیق را نیز خوش می نوشته و کتیبه های نستعلیق او در مساجد اصفهان موجود است.[٢] ]
حاج سیّد علینقی فیض الاسلام*
حاج سیّد علینقی فیض الاسلام فرزند آقا سیّد محمّد دیباجی سدهی اصفهانی، از علمای عالیقدر معاصر در سال ١٣٢٢ق (مطابق با ١٢٨٤ق) در «فروشان» از توابع سِدِه ماربین (خمینی شهر کنونی) متولّد شد و علوم مقدماتی را نزد مادرش حیات سلطان (دختر آقا ملاّ محمّدصادق بن ملاّ آقابابا سدهی) که زنی عالمه و فاضله و زاهده بود فرا گرفت. همچنین نزد برادرش آقا سیّد غیاث الدّین درس خواند. سپس به اصفهان رفت و چندی به تحصیل مشغول بود. آنگاه راهی عتبات عالیات شد و نزد حضرات آیات: آقا سیّد ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدّین عراقی، حاج شیخ محمّدکاظم شیرازی، حاج شیخ عباس قمی و حاج شیخ علی اکبر نهاوندی در فقه و اصول کسب فیض کرد. همچنین فلسفه و عرفان را از شیخ علی اکبر نهاوندی فرا گرفت.
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٧٣.
[٢] خوشنویسی در کتیبه های اصفهان، صص ٦٧ و ٦٨؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٢، صص ٤٩٠ و ٤٩١ و ج٤، ص١١٢٤؛ اطلس خط، ص٣٥١؛ تاریخ خط و خطاطان، ص١١٠؛ دانشنامه هنرمندان ایران و جهان اسلام، ص٤٧٧.