اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٧٣ - علیقلی خان واله داغستانی
علیقلی خان واله داغستانی
علیقلی خان لگزی داغستانی متخلّص به «واله» فرزند محمّدعلی خان بن مهرعلی خان بن الخاص میرزا (ملقب به صفی قلی خان) بیگلر بیگی ایروان شاعر ادیب، از شعرای قرن دوازدهم هجری.
پدر و جدّش از امرای معروف عهد صفوی و مصدر خدمات و صاحب مناصب بوده و نسب آنان به بنی عباس می رسد. و عم پدرش لطفعلی خان معروف به اعتمادالدّوله وزیر شاه سلطان حسین صفوی بوده و در موقع محاصره اصفهان از شغل خود معزول گردید. کوچه اعتمادالدّوله در محلّه بیدآباد اصفهان منسوب به اوست.
علیقالی خان در سال ١١٢٤ق متولّد گردید [در دو سالگی به همراه پدر که بیگلر بیگی ایروان بود به ایروان رفت و پس از فوت پدر در سال ١١٢٨ق به اصفهان مراجعت کرد.] پس از حمله افاغنه و محاصره اصفهان، از اصفهان فرار کرده [به بندرعباس رفت و از آنجا] به هند رفت و به خدمت سلاطین و امرای آنجا [از جمله محمّد شاه، پادشاه هند] وارد شده [مناصب چهار هزاری و پنج هزاری را به او دادند] و به «ظفرخان» ملقّب گردید.
وی سرانجام در سال ١١٧٠ق در شاه جهان آباد (دهلی) وفات یافت. مادّه تاریخ او این عبارت است:
«پیوست واله برحمت»
کتب زیر از اوست:
١. «تذکره ریاض الشّعراء» [که اخیرا در ٦ جلد به طبع رسیده و] شرح حال حدود ٢٥٠٠نفر از شعرای پارسی گوی را در بر می گیرد.٢. «دیوان اشعار» [که حدود چهار هزار بیت شعر است و نسخه ای از آن در کتابخانه ملک در تهران موجود است.