اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٦٠٦ - تاج الدّین علی معلّم
تخت فولاد است. ولی آثار قبر مشهود نیست.
مادّه تاریخ وفاتش را «رفیق اصفهانی» چنین گفته است:
بهر تاریخ او نوشت «رفیق» «جای مشتاق در جنان بادا»
دیوان اشعار او حدود سه هزار بیت بوده و آذر و هاتف و صهبا آن را جمع آوری و تنظیم کرده اند. نسخه های زیادی از این دیوان در کتابخانه ها موجود است. آقای حسین مکّی دیوان او را تصحیح کرده که چندین بار به چاپ رسیده است.[١]
این شعر از اوست:
[بس شیشه دل ها که شکستی ای عشق بس رشته جان ها که گسستی ای عشق
دست همه را ز پشت بستی ای عشق دستی ای عشق و پشت دستی ای عشق]
دلم دانسته در دام تو افتاد تو پنداری که صید غافلی بود
تاج الدّین علی معلّم
تاج الدّین علی معلّم، از خوشنویسان اصفهان در قرن دهم هجری است. از او کتیبه ای به خط ثلث بر روی کاشی در ایوان جنوبی مسجد جامع اصفهان موجود است که در
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٩٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٦٤٢ و ٦٤٣؛ تذکره آتشکده، نیمه دوم، ص٦٣٨؛ تذکره مجمع الفصحاء، ج٥، صص ٩٣٨-٩٤٠؛ تذکره اختر، ص١٦٨؛ تذکره سفینه المحمود، ص٢٩٥؛ تذکره روز روشن، صص ٧٣٨-٧٤٠؛ دیوان مشتاق: مقدّمه؛ تاریخ ادبیات (شفق) ، ص٥٨١؛ ریحانه الادب، ج٥، ص٣١٧؛ الذریعه، ج٩، ص١٠٤٣؛ تذکره ریاض الشعراء، ج٤، ص٢١٩٨؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «مشتاق»، ص٤٧٥؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص٣٩٠.