اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٩٢ - علی شفیعی نیک آبادی
حاجی دوست محمّد (از تجّار معروف و از مریدان عالم مجاهد حاج ملاّ محمد شفیع خوئی) بوده است. او هرچند دیوان اشعاری داشته ولی اثری از آن به جای نمانده است. این شعر از اوست:
شاعری را ایاغ می باید حجره ای رو به باغ می باید
نه که خود را به غصّه بسپردن روی در جِیب غم فرو بردن
یا به اندوه خون دل خوردن سر به دفتر نهادن و مردن[١]
علی شفیعی نیک آبادی*
علی شفیعی نیک آبادی، محقّق کوشای معاصر در سال ١٣٣٢ش در روستای یَنگ آباد (نیک آباد کنونی) در جرقویه متولّد شد. وی پس از طی تحصیلات ابتدائی و سربازی به استخدام کارخانه خودروسازی ایران ناسیونال در تهران درآمد و هم زمان با کار، در آموزشگاه شیخ بهائی تهران دوره راهنمایی تحصیلی را طی کرد. در سال ١٣٥٦ به اصفهان منتقل گردید و در شرکت برق اصفهان در سمت تکنیسین برق فعالیت نمود و دوره متوسطه را در هنرستان فنی سروش گذراند او در سال ١٣٨٥ش بازنشسته شد.
کتاب «گرکویه، سرزمینی ناشناخته بر کران کویر» اثر تحقیقی مهم او در شناخت تاریخ و فرهنگ منطقه جرقویه اصفهان در سال ١٣٧٢ به چاپ رسیده و بار دیگر با حجم بیشتر و تحقیقات وسیع تر در سال ١٣٧٨ چاپ شده است.
این شعر از اوست:
دیری است همگرایی یارانم آرزوست پیوند دشت و گلشن و جانانم آرزوست
[١] یادداشت های استاد میرزا فضل اللّه خان اعتمادی خوئی (برنا) .