اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥١٢ - میرزا علی هسته ای
طباطبائی یزدی و شیخ فتح اللّه شریعت اصفهانی بهره گرفت] و در حدود سال ١٣٢٥ق به اصفهان مراجعت کرده و سال ها در این شهر امامت و تدریس نمود. سپس به طهران مسافرت کرده و در دستگاه مرحوم حاج شیخ فضل اللّه نوری وارد شده و از خواص آن عالم جلیل القدر واقع شد. پس از واقعه شهادت او به اصفهان آمده و تا آخر عمر گاهی در اصفهان و زمانی در طهران ساکن و به وعظ و خطابه و ارشاد مردم از راه مواعظ می پرداخت و الحق واعظی شیرین زبان و گوینده ای طلیق اللسان بود. [در عصر مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی زیاد در قم مانده و منبر می رفت و عموم مراجع و علماء برای استفاده از بیاناتش شرکت می کردند.]
سرانجام در ١٦ ربیع الثّانی ١٣٨٧ق در طهران وفات یافته و در [قبرستان شیخان[ قم مدفون گردید.
از آثار قلمی و حواشی بر «اعتقادات» علاّمه مجلسی [در سال ١٣٣٩ق] به طبع رسیده است.[١] [وی در سال ١٣٣١ق در معیّت سیّد محمّد طباطبائی فرزند آیت اللّه سیّد محمّدکاظم طباطبائی یزدی به سفر حج مشرّف شده و سفرنامه ای را در ٢٣ شوال ١٣٣٢ق نوشته و از خود به عنوان «میرزا علی اصفهانی» یاد کرده است. این سفرنامه با عنوان «سفرنامه مکّه» به تصحیح و تحقیق محقّق و دانشمند پرتلاش دکتر شیخ رسول جعفریان در کتاب «پنجاه سفرنامه حج قاجاری» (ج٧، صص ٦٧٣-٧٣٨) به چاپ رسیده است.]
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص ٥٥٥ و ٥٥٦؛ گنجینه دانشمندان، ج٢، ص٤٢٦؛ معجم رجال الفکر و الادب فی النجّف، ج١، ص١٤٤؛ مؤلّفین کتب چاپی، ج٤، ص٤٤٢؛ فرزانگان خوانسار، ص٦١؛ تربت پاکان قم، صص ٥٢٩-٥٣١.