اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٤٨ - میرزا محمّدعظیم اکسیر اصفهانی
به غیر رخ منما پیش دیده عارف که شعله غمت اندر نهاد می گیرد[١]
سیّد عطاءاللّه خاتون آبادی
سیّد عطاءاللّه حسینی خاتون آبادی [از فضلاء قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری] از شاگردان و مجازین علاّمه مجلسی و مؤلّف کتاب «مجموعه الادعیه و فوائد متفرقه اُخری» است. تاریخ تألیف برخی از قسمت های کتاب ١٤ ربیع الاولی ١١١٨ق است. در این مجموعه «ترجمه زیارت جامعه» علاّمه مجلسی نقل شده است.[٢]
میرزا محمّدعظیم اکسیر اصفهانی
میرزا محمّدعظیم اصفهانی متخلّص به «اکسیر» شاعر ادیب [در قرن دوازدهم هجری] در اصفهان نزد محمّدنصیر فایض ابهری فنون شعر و ادب را آموخته و سپس به هندوستان رفته و ملازمت نظام الملک آصف جاه و صغدر جنگه را اختیار کرده و عاقبت در سال ١١٦٩ق در بنگاله وفات یافته است.[٣]
دیوان اشعار او شامل ٩٣٢٦ بیت در کتابخانه میرزا جعفر سلطان القرائی تبریزی وجود داشته و شاعر در آخر آن نوشته است: «حرره العبد الفقیر محمّدعظیم الاکسیر فی قریه کالبی من بلاد هند فی ١١٥٠»[٤] [نسخه دیگری از دیوان اکسیر به شماره ٩٠٢٣ در
[١] تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش دوم) ، ص١٩٠.
[٢] زندگینامه علاّمه مجلسی، ج٢، ص٥٩؛ الذریعه، ج٢٠، ص٦٨؛ الکواکب المنتشره، ص٤٨٥؛ تلامذه العلاّمه المجلسی، ص٤٠.
[٣] ریحانه الادب، ج١، صص ١٦٥ و ١٦٦؛ کاروان هند، ج١، ص٨٢؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «اکسیر اصفهانی»، ص٣١٩٤؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص٣٣٥.
[٤] الذریعه، ج٩، ص٨٨.