اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٤ - میرزا عباس خان ذوالفنون
از استادان نامی گردیدند. میرزا عباس خان جزو بزرگ ترین هنرمندان سوخت مُعَرَّق بود و برای ساختن آلیاژها و مایه خمیرهای مجسمه سازی آزمایش هایی انجام داد. همچنین وی در زمینه علم شیمی اطلاعاتی به دست آورد و برای رنگ سازی آزمایش هایی انجام داد.
او در سال ١٣٠٩ش برای یک نمایشگاه بزرگ در انگلستان سردربی به سبک سردرب مسجد امام اصفهان بر روی پوست و کاغذ مخصوص کاشی کاری و نقاشی دوره صفویّه به صورت سوخت و معرّق تهیه و در محلّ ورودیّه نمایشگاه نصب نمود که تحسین و اعجاب هنرمندان و مقامات داخلی و خارجی را برانگیخت و در ایران به اخذ مدال درجه یک علمی نائل شد.
استاد ذوالفنون در روز شنبه اوّل بهمن ١٣٢٨ش وفات یافت و در صحن تکیه بروجردی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
این آثار هنری بازمانده از پنجه های زبردست و قریحه خلاّق اوست:
١. «قندیل» جهت آرامگاه فردوسی که در سال های ١٣١٣ تا ١٣١٧ش و براساس اشعار فردوسی در شاهنامه ساخته شد و مجسمه های فراوان از شکارگاه ها و سواران و در وسط آن مجسمه فردوسی دیده می شود. روی این مجسمه با مینیاتورکاری زینت یافته است.
٢. تابلویی با سوخت معرق که به مناسبت جشن های هزاره حکیم ابوالقاسم فردوسی تهیه شد و در کاخ موزه سلطنتی سابق در تهران موجود است.[١]
[١] بوستان فضیلت، صص ٣٣٩-٣٤٢.