اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤١٧ - عبده اصفهانی
محفوظ است.[١]
شیخ عبدالهادی قاضی
شیخ عبدالهادی قاضی، عالم فاضل [در قرن سیزدهم هجری.] داماد علاّمه فقیه آقا سیّد صدرالدّین محمّد عاملی بوده و دختر او علویه فاطمه بیگم را به زوجیت داشته است. او ظاهرا شاگرد حاج محمّدابراهیم کلباسی و حاج سیّد محمّدباقر حجه الاسلام است. در «گنج شایگان» گوید: وی پنجمین نبیره شیخ محمّدحسن قاضی (اوّلین شخص از این خاندان که در اصفهان به منصب قضاوت نائل شد) است و تا سال ١٢٧٣ق حیات داشته است. و در مسجد علیقلی آقا اقامه جماعت می نموده است.[٢]
عبدان خوزی
عبدان بن محمّد خوزی شاعر فصیح البیان از معاصرین ثعالبی مؤلّف: «یتیمه الدّهر» است. در حدود سال ٤٠٠ هجری وفات یافته است. از اشعار اوست:
تَرکنا لِخَوفِ الخیل دَوَرنا وللّه صرف الدّهر کیف ترددا
دهالیزنا ضاقت لخوف نزولهم کانّا یهودٌ تدخل الباب سُجّدا
(اشاره به کوتاهی درب خانه های اهل جزیه: یهود) [٣]
عبده اصفهانی
عبده بن صالح اصفهانی [از محدّثین اصفهان در قرن دوّم هجری] از داود بن سلیمان
[١] فهرست مجلس، ج١٢، ص٥٦.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢٠؛ بیان المفاخر، ج٢، ص٢٣٥؛ تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج١، صص ٢٧٥ و ٢٧٧.
[٣] آثار ملّی اصفهان، ص٢٢٦؛ دائره المعارف تشیع، ج١١، ص١٠٧.