اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٩٧ - میرزا عبدالوهاب خوشنویس
نسخه های خطی آن نیز فراوان است] و مؤلف آن تا سال ١٢٥٣ق زنده بوده است.[١]
شیخ عبدالوهاب نصرآبادی
شیخ عبدالوهاب نصرآبادی [فرزند شیخ محمّدجواد]، عالم فاضل زاهد [از فضلای اواخر دوره قاجاریه و از اهالی قریه نصرآباد از توابع ماربین، در حومه اصفهان] در اصفهان نزد جمعی از فضلاء و اعاظم فقهاء و حکماء همچون سیّد محمّدباقر درچه ای، جهانگیرخان قشقائی و حاج سیّد مهدی نحوی تلمّذ نمود. وی در ١٠ رجب ١٣٣٨ق وفات یافته و جنب استاد خود جهانگیرخان در تکیه آقا سیّد محمّد ترک واقع در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٢]
میرزا عبدالوهاب خوشنویس
میرزا عبدالوهاب خوشنویس فرزند محمّدحسن بن محمّدرحیم بن آقا غلامعلی اوّل بن محمّدرحیم خوشنویس اصفهانی [از خوشنویسان قرن سیزدهم هجری.] از پیشقدمان تأسیس مدارس جدیده در اصفهان بود. خط نستعلیق را خوش می نوشت و در این فن شاگرد استاد بزرگ نستعلیق نویسان اصفهان میرزا عبدالرحیم افسر بود. وی شایسته ترین و نامدارترین اعقاب آقا غلامعلی خوشنویس است.[٣]
[خط نستعلیق را نزد فتح اللّه جلالی فرزند افسر تکمیل کرد. وی برخلاف پدرانش که
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٩٩؛ فهرست مسجد اعظم قم، ص٤١؛ نسخه های خطی، ج٤، ص٤٤؛ فهرست مرعشی، ج٦، ص٢٨٤؛ الذریعه، ج٣، ص٣٢.
[٢] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧٩٨.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٨٥٠.