اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٨٥ - عبدالمولی مولوی
از اشعار اوست:
شب ها در آب و آتشم از اشک و آه خویش درمانده ام چو شمع به روز سیاه خویش[١] ]
عبدالمولی مولوی*
عبدالمولی مولوی فرزند حاج شیخ محمّدحسین مولوی کتابفروش بن ملاّ محمّد بن ملاّ علی خوانساری، از روزنامه نگاران و دوستداران فرهنگ در قرن چهاردهم هجری.
او سال ها در یزد ساکن بوده و در سال ١٣١٢ش در یزد روزنامه «گلبهار» به مدیریت او و سردبیری محمّد کیوانفر چاپ سنگی شده و منتشر گردیده است. او همچنین مطبعه گلبهار یزد را تأسیس نموده است.[٢]
او سرانجام به زادگاه خود اصفهان مراجعت نموده و در شب ٢٢ ماه رمضان ١٣٧٤ق وفات یافت و در بقعه کتابفروش خوانساری نزدیک مزار ملاّ اسماعیل خواجوئی در تخت فولاد مدفون شد.[٣]
[بقعه کتابفروش ها در جریان بنای آرامگاه خواجوئی در سال ١٣٧٨ش تخریب شد.]
[١] تذکره آتشکده (نیمه دوم) ، صص ٦٥٢ و ٦٥٣؛ احوال و آثار خوشنویسان، ج٢، ص٤١٥؛ ریحانه الادب، ج٥، ص٢٣؛ تذکره غنی، ص١٣٠؛ تذکره نگارستان دارا، ج١، ص٢٥٩؛ دانشنامه هنرمندان ایران و جهان اسلام، ص٤١٢؛ لغت نامه دهخدا: ذیل «مولی»، ص١١٣؛ الذریعه، ج٩، ص١١٢٢؛ فرهنگ بزرگان اسلام و ایران، ص٣٢٣.
[٢] تاریخ جراید و مجلاّت ایران، ج٤، صص ١٥٦ و ١٥٧.
[٣] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.