اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧١ - درویش عبدالمجید طالقانی
خواجه ابوالحسن فسائی٢. میرزا ابوالقاسم انجوی شیرازی٣. میرزا ابوالقاسم خواجوئی (میرزا کوچک) ٤. میرزا محمّدباقر سروش اصفهانی٥. شیخ رحیم مایل اصفهانی٦. آقا محمّدرضا شکسته نویس اصفهانی (آقا رضای کر) ٧. میرزا عبدالوهاب کلانتر (حاکم اصفهان) و٨. فضعلی بیگ دنبلی خوئی بوده اند.
از آثار گرانبهای او جز قطعات و مرقعات متعدّد، نسخه ای از «گلستان سعدی» است که در کتابخانه سلطنتی سابق موجود بوده است.]
در شعر، در اوایل «خموش» تخلّص می کرد. شخصی در حضور او عمدا یا سهوا «خموش» را «چموش» خواند، مرحوم درویش از آن پس تخلّص خود را تغییر داده و نام خود را تخلّص قرار داد. کم شعر می گفت و استادانه می سرود. از اعضاء انجمن مشتاق بود. دیوانش قریب به دو هزار بیت می باشد [که با مقدمه استاد احمد سهیلی خوانساری به چاپ رسیده است.] نسخه ای از دیوان اشعارش در کتابخانه مرکزی دانشگاه طهران موجود است.
مرحوم انصاری در «بدایع و نوادر» گوید: غالبا به مالاریا مبتلا بوده و در [چهارشنبه ١٥ محرم الحرام] سال ١١٨٥ق وفات یافته است. آذر بیگدلی ماده تاریخ وفاتش را گوید:
زد رقم از پی تاریخ وفاتش «آذر»: «شده ایوان جنان، منزل درویش مجید»
و در کتاب «دویست سخنور» تألیف شاعر گرانمایه تبریزی آقای علی نظمی این مادّه تاریخ از ایشان به چاپ رسیده است:
درویش مجید طالقانی آن فاضل خوشدل و وفاکیش
آن قدوه اهل دل که در خط آوازه او ز «میر» شد بیش
روزی که گسست دل ز عالم و آسوده از این تلاش و تشویش
تاریخ وفات او عیان شد خواندند، چون «رحمتی به درویش»