اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٢١ - ملاّ عبداللّه شوشتری
غیره.[١]
ملاّ عبداللّه شوشتری
عزّالدین عبداللّه بن حسین شوشتری، عالم فاضل محقّق مدقّق مجتهد بارع، عابد زاهد، از اکابر علماء و مجتهدین قرن یازدهم هجری.
ظاهرا در اواسط قرن دهم هجری در شوشتر متولّد گردیده و جهت تکمیل تحصیلات به عراق عرب مهاجرت نموده و مدت ٣٠ سال در نجف و کربلا اقامت داشته و در خدمت اساتید آن سامان به مقامات عالیه علم و ایقان رسیده و از اساتید خود اجازه دریافت نموده است. از اساتید و مشایخ اجازه او در کتب فقط چهار نفر را نام می برند از این قرار: مولی احمد مقدس اردبیلی، شیخ جمال الدّین احمد بن نعمت اللّه معروف به «ابن خاتون عاملی» و پدرش شیخ نعمت اللّه بن علی بن احمد بن محمّد بن خاتون و شیخ ابوالبرکات واعظ اصفهانی.
سپس به ایران مهاجرت نموده و چندین سال در مشهد مقدس مجاورت اختیار کرد و چون صیت علم و دانش او به گوش شاه عباس رسید، شاه از او تقاضا کرد که در اصفهان ساکن شود. در حدود ١٠٠٦ق به اصفهان آمده و تا آخر عمر خود، در این شهر به نشر معارف اسلامی اشتغال داشت و در برخی از مسافرت های شاه عباس به مشهد همراه بوده و در تعمیرات بقعه منوّره رضویّه نظارت و سرپرستی کرده است.
قبل از ورود ملاّ عبداللّه شوشتری در اصفهان تعداد طلبه این شهر در داخل و خارج به
[١] بیان المفاخر، ج١، صص ١٧٦-١٧٩، ١٨٢-١٨٣ و ٢٢٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٣٨٩؛ ماضی النّجف و حاضرها، ج٢، ص ٤٨٥؛ شرح حال رجال ایران، ج٢، صص ٢٧٨-٢٨١؛ صدرالتّواریخ، صص ١٠٤ و ١٠٥؛ تاریخ عضدی، صص ٢٦٨ و ٢٦٩؛ القاب رجال دوره قاجاریه، ص٤٣؛ صدراعظم های سلسله قاجاریه، صص ٧٣-٨٤.