اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٩٧ - عبدالکریم حسن آبادی اصفهانی
سودائی دستگردی» [که به اهتمام دکتر ابراهیم انواری، فرزند شاعر در سال ١٣٣٦ش به طبع رسید.]٩. «ملتقط اللّغه» که در آن ١٥ هزار لغت عربی به فارسی ترجمه شده است.١٠. منظومه «انوار سهیلی» معروف ترین اثر اوست. و به همین جهت به «ناظم السهیلی» معروف بود و نام فامیلی خود را «انواری» نهاد. [این منظومه در سال ١٣٧١ش به اهتمام مهندس حسین انواری فرزند دکتر ابراهیم انواری به طبع رسید.]
دو فرزندش دکتر ابراهیم انواری و محمّدباقر لمعه از شعراء و ادبای زمان خویش به شمار می رفته اند.
این شعر از اوست:
راحت و عشرت و فراغت دل نشود جمع با جهان داری
روغن کنجد ار ببینی صاف یادآور ز سنگ عصّاری[١]
عبدالکریم حسن آبادی اصفهانی
ابوطاهر عبدالکریم ابوالفتح بن عبدالرزاق بن عبدالکریم بن عبدالواحد بن محمّد بن عبدالرّحمان بن محمّد بن سلیمان حسن آبادی اصفهانی، [از محدّثین عامّه اصفهان در قرن پنجم هجری.] از پدرش و ابوبکر باطرقانی [احمد بن فضل و اباعثمان سعید بن ابی سعید عیار و احمد بن محمود ثقفی در اصفهان و ابامحمّد عبداللّه بن محمّد بن هزارمرد صریفینی در بغداد] روایت می کند [و ابوعبداللّه شهردویر بن حسن فواکهی در طبرستان از او استماع حدیث کرده است.]
[١] مجله ارمغان، سال دوم، شماره ٧، مورخ ١٣٠٠ش، ص٣٥؛ رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ٩٨ و ٩٩؛ تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٢٥٠-٢٥٢؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص ٧٨٤ و ٧٨٥؛ مکارم الآثار، ج٧، صص ٢٣٤٧-٢٣٥٠؛ مؤلفین کتب چاپی، ص٩٢١.