اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٦٤ - عبدالعلی خسروی (قائد بختیاری)
بهداشت گردید. در دانشگاه تهران تا مقطع لیسانس تحصیل نمود. پس از آن به اداره فرهنگ و هنر خوزستان منتقل شده و به عنوان معاون نگارش و کتابخانه ها به فعالیّت مشغول شد و در این پست مصدر خدماتی گردید از جمله چندین کتابخانه تأسیس و سایر کتابخانه های استان خوزستان را تجهیز نمود و در طی این سال ها در حمایت و تقویت انجمن های ادبی و هنری خوزستان نقش به سزایی داشت.
استاد خسروی از کودکی ذوق و قریحه شاعری داشت و به سرودن شعر می پرداخت. او در سال ١٣٦٠ش بازنشسته شد و در سال ١٣٦٥ش به اصفهان مهاجرت کرد و تا امروز در این شهر اقامت دارد. در اصفهان ابتدا در انجمن ادبی صائب و انجمن خانه هنرمندان شرکت می کرد. سپس به همراهی ده ها تن از ادباء و شعرای بختیاری مقیم اصفهان انجمن ادبی پژمان بختیاری را تأسیس کرد. چندی بعد انجمن ادبی داراب افسر بختیاری را به همراهی جمعی دیگر از شاعران بختیاری در اصفهان تأسیس کرد و ریاست آن را برعهده گرفت.
وی به سبک شعرای قدیم ایران شعر می سراید ولی با شاعران نوگرای شعر نیمایی همچون نیما یوشیج، نادرپور، تولّلی و مشیری همدلی و احساس نزدیکی می کند و شعر آنان را می پسندد. او محقّقی کوشا در گردآوری و احیاء فرهنگ قوم بختیاری است و چندین جلد کتاب در این موضوع به چاپ رسانده است.
این کتاب ها از تألیفات اوست:
١. «گلبهار» (مجموعه شعر به گویش محلّی) ٢. «آتش در نخلستان» (مجموعه شعر) ٣. «عروس دالانکوه» مجموعه شعر٤. «تاریخ و فرهنگ بختیاری» (در ٧ جلد) ٥. «در انتظار سپیده دمان»٦. «فرهنگ سیاسی عشایر جنوب ایران»٧. «گویش بختیاری»٨. «بلوط زاگرس» ٩.«یادداشت های قرن بیستم»١٠. «دیوان قائد بختیاری»