اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٦١ - میرزا عبدالعلی نحوی
هرندی اصفهانی، عالم فاضل ادیب [از ادباء و دانشمندان قرن سیزدهم هجری.]
در سال ١٢٢٢ق متولّد شده و در اصفهان نزد علمای عالیقدری چون شیخ محمّدتقی رازی ایوان کیفی و حاج محمّدابراهیم کلباسی تحصیل کرد و به فراگیری فقه و اصول و ادبیات فارسی و عرب مشغول شد و خصوصا در ادبیات عرب مهارت به سزایی به دست آورد تا جایی که به «نحوی» مشهور شده و به تدریس از مقدمات تا شرح لمعه پرداخت. او عالمی گوشه نشین و دور از شهرت و ریاست بود و علیرغم وسعت علم و فضل ناشناخته بود.
وی در ربیع الاوّل ١٣٠٦ق وفات یافته و در بقعه سر قبر آقا در محلّه خوابجون اصفهان مدفون شد.[١]
کتب زیر از تألیفات اوست:
١ و ٢. دو «شرح بر سیوطی» یکی سی هزار بیت و دیگری شصت هزار بیت ٣. «رساله صیغ العقود» در فقه به فارسی که ملاّ عبدالصمد بن ملاّ علی در سال ١٣٠٨ق به خط نسخ کتابت کرده و به شماره ١١٥١ در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی موجود است.[٢] ٤. «رساله عیدیه»٥. «صحیفه المیراث من عدیم الاثاث» در فقه، به فارسی، در احکام ارث، در یک مقدمه و ١٢ باب و یک خاتمه، که در جمعه ١٨ جمادی الاولی ١٢٧٠ق از تألیف آن فراغت یافته و نسخه به شماره ١٨١٠ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٣] ٦. رساله در «اوزان نصاب غلاّت چهارگانه» که جمعه ٢٠ رجب ١٣٠٩ق نوشته شده و ضمن مجموعه شماره ٦٦٣ در کتابخانه دانشکده الهیات و
[١] رجال اصفهان یا تذکره القبور، صص ١١٦ و ١١٧؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص٤٤٦؛ مزارات اصفهان، ص٥٢؛ نقباء البشر، ج٣، ص١٩٣٨؛ مکارم الآثار، ج٣، صص ٧٥٢ و ٧٥٣.
[٢] فهرست گلپایگانی، ج٢، ص١٢٧.
[٣] فهرست مرعشی، ج٥، ص١٩٥.