اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٥٦ - عبدالحسین ادیب فرهمند
میرزا عبدالحسین احقر
میرزا عبدالحسین متخلّص به «احقر» فرزند حاجی حمزه کوشکی، از شعرای قرن چهاردهم هجری در سال ١٢٩٥ق متولّد شده و در اصفهان تحصیل کرد. طبع شعر داشته و از اعضای قدیمی انجمن ادبی مرحوم شیدا بود و اشعارش در مجلّه دانشکده به طبع می رسید.[١] او در ١٤ ذی الحجه الحرام ١٣٦٠ق وفات یافته [و در شمال مقبره ملاّ اسماعیل خواجوئی در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.[٢] ]
از اوست:
گشته ام آشفته یاران! کو بُت زنجیر مو؟ تا که اندر بند آرد این دل دیوانه را
عبدالحسین ادیب فرهمند
عبدالحسین بنان زاده معروف و متخلّص به «ادیب فرهمند» فرزند خلیل خان بنان السّلطنه، شاعر ادیب، جامع فضائل انسانی و حاوی جمیع کمالات [از سخنوران قرن چهاردهم هجری.]
در ماه صفر ١٣١٧ق در بروجن متولّد شد. جهت تحصیل به اصفهان آمده و در این شهر علم و ادب آموخت و به واسطه قریحه خدادادی لب به گفتن شعر باز کرده و ابتدا «دبیر» تخلّص نموده و به انجمن ادبی شیدا راه یافت. وی طبق فرمانی از طرف احمدشاه قاجار در ماه ربیع الثّانی ١٣٤١ق به لقب «ادیب الممالک» ملقّب شد.[٣]
پس از تعطیل شدن انجمن شیدا، به اذن مرحوم شیدا در منزل خود انجمن تأسیس
[١] تذکره شعرای معاصر اصفهان، صص ٢٣ و ٢٤.
[٢] تخت فولاد یادگار تاریخ: خطی.
[٣] تاریخ جراید و مجلات ایران، ج٢، ص١١٢.