اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٢٩ - میرزا عبدالجواد رجالی
سامان بوده و از اعقاب شیخ علی کرکی (محقّق ثانی) به شمار می رفته اند.
او در سده و اصفهان نزد شیخ محمّدرضا رهنانی، شیخ محمّدرضا جرقویه ای، حاج میرزا علی آقا شیرازی، جلال الدّین همایی، حاج آقا رحیم ارباب، شیخ علی مدرس یزدی، شیخ محمود مفید، حاج سیّد علی مجتهد نجف آبادی، سیّد محمّد مدرس نجف آبادی، میرزا احمد مدرس اصفهانی و سیّد مهدی درچه ای به تحصیل پرداخت سپس به قم رفته و در درس خارج حضرات آیات حائری یزدی، سیّد محمّد حجّت، سیّد محمّدتقی خوانساری، صدر، بروجردی و شیخ محمّدعلی اراکی شرکت کرد و به اجتهاد نائل آمد. در سال ١٣٣٥ش به امر آیت اللّه بروجردی جهت تبلیغ دین و ترویج احکام شرعی به همراه حاج آقا امام سدهی و شیخ عطاءاللّه اشرفی اصفهانی به کرمانشاه رفت. چندی بعد به قم مراجعت نموده و سال ها به تدریس فقه و اصول مشغول بود و علاوه بر آن از اصحاب استفتاء آیت اللّه گلپایگانی به شمار می رفت.
او عالمی وارسته و خلیق و مهربان بود و عمر را به قناعت و زهد گذراند. [به همت او مسجد جامع ورنوسفادران سِدِه بازسازی شده و حسینیه ای جهت زائرین سِدِه (خمینی شهر) در مشهد مقدس بنا شد.]
سرانجام او در فروردین ١٣٦٨ش وفات یافت.[١]
میرزا عبدالجواد رجالی
میرزا عبدالجواد فرزند ملاّ محمّد رجالی [از خوشنویسان و نقاشان هنرمند اوایل قرن چهاردهم هجری قمری] عمده شهرتش در نقاشی است. از آثارش اطاق نقاشی
[١] آثار الحجه، ج١، ص١٥٢ و ج٢، ص٩٧؛ گنجینه دانشمندان، ج٢، ص٧٥ و ج٧، ص٣٥٢؛ خمینی شهر شهری که از نو باید شناخت، صص ١٧٣ و ١٧٤؛ روزنامه اطلاعات، مورخ ٢٨ فروردین ١٣٦٨ش؛ آینه داران حقیقت، ج١، صص ١١١-١٢٥.