آيه ١٤١ انعام (٦) در شأن وى نازل شده كه همه اموالش را انفاق كرد و براى خانواده‌اش چيزى باقى نگذاشت‌ [١] و براساس رواياتى، آيه ٢ حجرات (٤٩) نيز در شأن ثابت نازل گرديده كه صداى بلندش رسول‌خدا (ص) را مى‌آزرد. [٢] همچنين آيات ١١ تا ١٣ حجرات (٤٩) را درباره وى دانسته‌اند كه مسلمانى را با لقب زشت مسخره كرد. [٣]

ثابت بن يَسار

برخى مفسّران، نزول آيه ٢٣١ بقره (٢) را در شأن ثابت بن يسار انصارى دانسته‌اند [٤] كه به قصد آسيب رساندن به همسرش چند بار او را طلاق داد و چون به پايان عدّه نزديك مى‌شد، به وى رجوع مى‌كرد. با نزول اين آيه افرادى چون او از اين كار منع شدند. [٥]

ثروت---) مال‌

ثعلبة بن حاطب‌

ثعلبة بن حاطب بن عمرو، از انصار طايفه اوس و از بدريان بود. [٦] براساس قولى، آيه ٦٥ نساء (٤) در پى ابراز ناخشنودى وى از داورى پيامبر (ص) درباره اختلاف بر سر آبيارى نخلستانش با زبير نازل شد و خداوند به مسلمانان هشدار داد كه در برابر پيامبر (ص) تسليم باشند. [٧] مفسّران بسيارى نزول آيات ٧٥ تا ٧٨ توبه (٩) را درباره ثعلبه دانسته‌اند كه به‌رغم پيمانش با خدا درباره پرداخت صدقه در صورت ثروتمند شدن، بخل ورزيد و نفاق خود را آشكار كرد. [٨]

ثعلبة بن سعيه---) اسد بن عبيد

ثعلبة بن غنمه‌

ثعلبة بن غنمه (عنمه) بن عدى بن نابى، از انصار تيره بنى‌سلمه و از بدريان بود. [٩] در پى پرسش وى از پيامبر (ص) درباره فايده هلال ماه كه چرا به تدريج بدر كامل مى‌شود و باز به حالت نخست باز مى‌گردد، آيه ١٨٩ بقره (٢) نازل شد. [١٠] برخى مفسّران، نزول آيات‌

[١] مجمع‌البيان، ج ٣- ٤، ص ٥٧٨؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٧، ص ٧٢.

[٢] اسباب‌النّزول، واحدى، ص ٣٢٨.

[٣] اسباب‌النّزول، واحدى، ص ٣٣٤- ٣٣٥؛ مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٢٠٢.

[٤] الاصابه، ج ١، ص ٥١٥.

[٥] جامع‌البيان، ج ٢، جزء ٢، ص ٦٥٣؛ كشف‌الاسرار، ج ١، ص ٦٢٣؛ البحرالمحيط، ج ٢، ص ٤٨٨.

[٦] الاستيعاب، ج ١، ص ٢٨٤؛ اسدالغابه، ج ١، ص ٤٦٤.

[٧] الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٥، ص ١٧٢.

[٨] جامع‌البيان، ج ٦، جزء ١٠، ص ٢٤٠؛ مجمع‌البيان، ج ٥- ٦، ص ٧٠؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٨، ص ١٣٨.

[٩] السيرة النبويه، ابن‌هشام، ج ٢، ص ٤٦٣؛ الاصابه، ج ١، ص ٢٠١.

[١٠] اسباب‌النّزول، واحدى، ص ٥٠؛ التّكميل و الاتمام، ص ٥٩.