فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤١١ - فصل كيفيت پيدايش كثرت در عالم از نظر اشراقيين

اقرب آن را مشاهده نموده در نتيجه نور عالى بر آن اشراق پيدا مى‌كند و اين اشراق در

واقع اشراق نور الانوار است كه بتوسّط نور اقرب به نور سافل مى‌تابد سپس اين نور

سافل بلحاظ فقر ذاتى و ظلمت ماهوى كه دارد خود را موجود دانى و سرافكنده‌اى‌

مى‌بيند كه در اين حال از آن برزخ سافل حاصل مى‌شود و باعتبار اينكه اشعه‌

نور الانوار به آن تابش دارد و بدين وسيله به واجب مطلق متّصل است خود را موجودى‌

عالى و سربلند ديده و در نتيجه نور مجرّد ديگرى از آن حاصل مى‌شود به اين نحو

سلسله عقول طوليّه و انوار قاهره تحصّل مى‌يابند و از اشراق اين انوار و مشاهدت اينها

عقول عرضيّه نيز موجود مى‌گردند.

قوله: و اصنامها: منظور از اصنام همان اجسام و برازخ است كه مسلمين از

اشراقيّين به برازج و اجسام تعبير نموده و غير مسلمين از ايشان به اين لفظ از آن نام‌

مى‌برند.

متن: « ٥١٥، ٥١٤، ٥١٣ »