فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٩٤ - فصل مراتب علم حقتعالى

الممكن: موصوف و « الاقرب » و « الاشرف » صفت آن، مبتداء و كلمه « قلم » خبر

آن است.

صور: موصوف و جمله « قامت به» صفت آن، مبتداء، و « قضاء حتم» صفت و

موصوف خبر آن است.

صورا: معطوف به « قضاء » ، موصوف و « ماء » موصوله با صله و عائدش صفت آن‌

مى‌باشد.

تحت كلّ: مضاف و مضاف‌اليه، مضاف باعتبار ظرف بودن متعلّق باستقر و صله براى‌

موصول مى‌باشد.

صورة: مضاف‌اليه براى « كلّ » ، موصوف و صفتش جمله « جمعها » كه مركّب از

فعل و فاعل و مفعول است مى‌باشد.

باء: مع مى‌باشد.

وحدة: مجرور به « باء » ، متعلّق باستقرّ، حال و همچنين است « ضرورة » .

ترجمه: پس تمام عالم كيان و وجود از عالم علم و نظام اتمّش ناشى و موجود شده است.

و ممكن اقرب و اشرف از موجودات قلم و صورى كه بواسطه قلم كشيده مى‌شوند

قضاء حتمى باريتعالى هستند و صورى كه در تحت صورتى قرار گرفته‌اند كه آن صورت‌

جامع آنها و واجد كمالات و فعليّات آنها است بنحو بساطت و وحدت به قضاء تفصيلى‌

ناميده مى‌شوند.

شرح عربى: فالكلّ من، بيانيّه، نظامه الكيانى، اى عالم الكون، ينشأ من نظامه‌

الرّبّانى، اى عالم العلم كما قالوا العالم الرّبوبى فسيح جدّا و مرادهم‌

نشاءة العلم.

و فى قولنا هذا اشارة الى انّه لا يمكن نظام اشرف من هذا النّظام‌

المشاهد لكونه ضلّا للجميل على الاطلاق.

و الممكن الاقرب الاشرف، و هو العقل الاوّل، قلم، لكونه واسطة

لافاضة الحقّ جميع صور مادونه و بوجه كلّ العقول اقلام و هو قلم‌

اعلى لكونها وسائط فى افاضة العلوم على النّفوس الكلّيّة و الجزئيّة و