فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٧٢ - علم ذاتى و علم فعلى

خارجيّه كه تمام ابناء بشرى از آن برخوردارند» معانى « عالم اسماء الهيّه و اعيان‌

ثابته بقول صوفيّه» عالم اشباح « كه همان عالم صور باشد» و ارواح « كه همان عالم‌

معانى و لبّ لباب است» مى‌باشد پس تمام مدارج و مراحل مرائى و آئينه‌هاى‌

نمايانگر ذات او ذات او مرأت ذات حقتعالى مى‌باشد.

و از شرح فوق معلوم شد كه عالم اشباح عطف تفسير عالم صور و عالم ارواح‌

مفسّر عالم معانى است.

و مراد از مقام وحدت در كثرت اين است كه صرف الوجود و فيض مقدّسش‌

در عين وحدت شامل تمام عالم كثرات شده و احاطه به تمام ماهيّات پيدا نموده و

كافّه ماهيّات ظلمانى را از ظلمتكده عدم رهانيده و لباس وجود به قامتشان آراسته و

ظلمتشان را مبدّل به نور نموده است‌ «هوالّذى احسن كلّشيئ خلقه».

متن: « ٤٣٤، ٤٣٣ »