فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٤٠ - تضعيف مذهب مشائين در نحوه كثرت عالم اجسام

آن است.

النّسب الوضعيّة: صفت و موصوف، مشاراليه براى « هذى » .

صنم: موصوف و جمله « جاء زبرجالزينة» صفت آن، مبتداء و جمله « كان‌

لنور ربّه آنموزجا» خبر آنست.

كهذه: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ.

الالوان: مشاراليه براى « هذه » .

فى الطّاوس: جارّ و مجرور، متعلّق به « الالوان » .

بل: بمعناى ترّقى است.

كلّما: مضاف و مضاف‌اليه، معطوف به « الالوان » و « فى العالم‌

المحسوس» صله و عائد براى موصول است.

ترجمه: تمام نسب و هيئآت وضعيّه عالم محسوس اظلال و آفياء هيئآت نوريّه عالم‌

معقول هستند.

اجسامى كه بجهت زينت اهل عالم به جواهر قيمتى مبدّل مى‌شوند انموزج‌

و نمونه‌اى از نور پروردگار خود يعنى نماينده‌اى از عقول عرضيّه مى‌باشند.

نظير رنگهاى عجيب و زيبائى كه در پرهاى طاوس مى‌باشد بلكه تمام‌

اشياء معجب و شگفت‌آورى كه در عالم محسوسات است.

متن: « ٥٤٧، ٥٤٦، ٥٤٥ »