فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٥٧ - اراده در حقتعالى

اقوى: صفت براى « نهجة » .

من: شرطيّه و جمله « له بشيئ بهجة» جمله شرطيّه.

ترجمه: ذات اقدسش از عاليترين موجوداتى است كه جميل‌ترين موجودات را درك‌

مى‌كند و به آن مطلّع است.

مسرور است بواسطه درك ذاتش از طريقيكه قويترين طرق و شريفترين آنها

است.

شرح عربى: فحيث ذاته اجلّ مدرك، بصيغة الفاعل لانّ ذاته حاضر لذاته له‌

ماهيّة له فضلا عن المادّة و الموضوع و ما ينال المدرك بوجودات‌

متشتّة يناله بمدرك واحد جمعىّ هو ذاته المتعالية.

اتمّ ادراك، مفعول مطلق لانّ علمه حضورى ذاتىّ تفصيلى بغيره‌

فكيف بذاته، لابهى مدرك، بصيغة المفعول لكونه غير متناه فى البهاء

و الجمال شدّة بما لا يتناهى.

و حيث ذاته كذا فهو، مبتهج بذاته، و عاشق لذاته، بنهجة، اقوى، و

بنحو اتمّ فانّ تماميّة الابتهاج و العشق تدور على تماميّد هذه الاشياء.

ترجمه و شرح فارسى: حقتعالى علاوه بر امتيازات و جهات كماليّه‌اى كه در او

هست دو جهت ديگر را نيز دارا است كه ممكنات فاقد آن هستند:

١- آنكه چون ماهيّت براى او نيست چه رسد به مادّه ظلمانى بلكه وجود

بحت و محض نور است لاجرم ذاتش براى ذات حاضر و اندك ابهام و سترى در

بين نبوده لذا از عالى‌ترين و شريف‌ترين موجوداتى است كه قوّه مدركه در آنها

هست زيرا در موجودات ديگر احاطه كلّى و تسلّط وافى بر جميع ماعدايشان نيست‌

چه آنكه ماهيّت و مادّه عنصرى در آنها حجاب و مانع از اين معنا است.

پس تنها موجودى كه مدركات متشتّت و معلومات متعدّد و مختلف را بدرك‌

واحد جمعى و بعلم بسيط اجمالى در عين كشف تفصيلى دريافته و به آنها محيط

است ذات انور حقتعالى است.