فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٣٨ - مقاله شيخ در مبدء و معاد

و در چنين موقع و زماين اگر اله و خالق اين عالم متعدّد باشد لازم مى‌آيد كه‌

علل متعدّده مستقلّه بر معلول مشخّص يعنى انسان كبير شخصى كه قابل و پذيرنده اثر

و فعل است وارد شده باشند و اين امر چون محال است لاجرم تعدّد اله نيز مستحيل‌

مى‌باشد.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: متدلّية بعرش اللّه: مراد از تدلّى، تعلّق و ارتباط است.

قوله: لبرائة السّموات منها: ضمير در « منها » به رأس و ذنب و تشّه و غضب‌

عود مى‌كند.

قوله: هذه: مشاراليه « هذه » رأس و ذنب و تشه و غضب مى‌باشد.

قوله: و هما حاصلان له: ضمير « هما » به حيات و درك كلّيّات راجع بوده و

ضمير در « له » به سماوات برمى‌گردد.

قوله: و حينئذ: يعنى و حين يكون العالم مشخّصا.

متن: « ٣٧٩، ٣٧٨ »