عاشورا ريشهها، انگيزهها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٢ - ٥- خطبهاى ديگر!
گرفتيد؟ و چه خونهايى را بر زمين ريختيد؟ و چه بزرگانى را مورد ستم قرار داديد؟ و چه كودكانى را غارت كرديد؟ و چه اموالى را به يغما برديد؟ شما بهترين مردان- بعد از وجود مبارك پيامبر- را به شهادت رسانديد؛ (به گونهاى بىرحمى كرديد كه گويا) عاطفه و مهربانى از دلهاى شما ريشه كن شد. ولى آگاه باشيد كه حزب خدا پيروز است و حزب شيطان زيانكارند».
آنگاه اين اشعار را خواند:
|
قَتَلْتُمْ أَخي صَبْراً فَوَيْلٌ لِأُمِّكُمُ |
سَتُجْزَوْنَ ناراً حَرُّها يَتَوَقَّدُ |
|
|
سَفَكْتُمْ دِماءً حَرَّمَ اللَّهُ سَفْكَها |
وَحَرَّمَهَا الْقُرآنُ ثُمَّ مُحَمَّدُ |
|
|
أَلا فَابْشِرُوا بِالنَّارِ إِنَّكُمْ غَداً |
لَفي قَعْرِ نارٍ حَرُّها يَتَصَعَّدُ |
|
|
وَإِنّي لَأَبْكي في حَياتِي عَلى أَخي |
عَلى خَيْرِ مَنْ بَعْدَ النَّبِيِّ سَيُولَدُ |
|
|
بِدَمْعٍ غَزيرٍ مُسْتَهَلٍّ مُكَفْكَفٍ |
عَلَى الْخَدِّ مِنِّي دائِبٌ لَيْسَ يَجْمَدُ |