عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤ - سخنانى از ديگر امويان

جمعى از فرزندان، پدران و خويشاوندان آنان را به هلاكت رساند و همين سبب كينه آنان نسبت به وى شد. اين كينه در جان مشركان قريش، پس از آن‌كه مسلمان شدند نيز وجود داشت ... تا آن‌كه پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله، قريش، پير و جوان و كودكان بنى‌هاشم را از دم شمشير خود گذراندند و زنان آنان را به اسارت برده و آواره ساختند».

سپس مى‌افزايد:

«وَ كَأَنَّما تَثْأَرُ بِهذا لِقَتْلاها فِي بَدْرٍ وَ أُحُدٍ، وَ حَسْبُنا أَنْ نَذْكُرَ مَصْرَعَ الْحُسَيْنِ وَ آلِ بَيْتِهِ فِي كَرْبَلاءَ، وَ ما تَلا ذلِكَ مِنْ وَقائِعَ‌

؛ گويا آنان با اين كار خويش مى‌خواستند انتقام كشته‌هاى خود را در بدر و احد بگيرند و براى نمونه كافى است كه به خاك و خون افتادن حسين و خاندانش در كربلا و حوادث (اسارت زنان اهل‌بيت) پس از آن را ذكر كنيم». [١]

[١] مطابق نقل فى ظلال نهج‌البلاغه، محمد جواد مغنيه، ج ٣، ص ١٥٤- ١٥٥ (با تلخيص).