عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦١ - ٢- الگوسازى براى آزادگان

٢- الگوسازى براى آزادگان‌

هر چند به ظاهر، در عاشوراى سال ٦١ هجرى پيروزى از آنِ يزيديان بود و نبرد نا برابر كربلا به نفع جبهه باطل به پايان رسيد؛ ولى در نگاه عميق، پيروزى حقيقى متعلّق به امام حسين عليه السلام و ياران او بود. چرا كه آن حضرت در آن حادثه و قيام، راه و رسمى ماندگار در عالم به يادگار گذاشت و با خون سرخش مكتبى را براى مسلمانان، بلكه همه آزادگان جهان بنا نهاد، كه تا هميشه تاريخ باقى است و سرمشق حق‌طلبان عالم است.

به گفته‌ موسيو ماربين آلمانى‌: «اين سرباز رشيد عالم اسلام به مردم دنيا نشان داد كه ظلم و بيدادگرى و ستمگرى پايدار نيست و بناى ستم هر چند ظاهراً عظيم و استوار باشد، در برابر حقّ و حقيقت چون پرِ كاهى بر باد خواهد رفت». [١]

سيّد قطب‌، دانشمند و مفسّر معروف مصرى در ذيل تفسير آيه ٥١ سوره غافر [٢] اين پرسش را مطرح مى‌كند كه خداوند در اين آيه به پيامبران و مؤمنان، در دنيا نيز وعده حتمى نصرت و يارى داد؛ ولى ما مى‌بينيم كه در طول تاريخ جمعى از پيامبران و مؤمنان شكست خوردند و گروهى نيز به شهادت رسيدند. بنابراين، وعده نصرت‌

[١]. درسى كه حسين به انسان‌ها آموخت، شهيد عبدالكريم هاشمى نژاد، ص ٢٨٤.

[٢]. «إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِى الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ»؛ ما به يقين پيامبران خود وكسانى را كه ايمان آورده‌اند در زندگى دنيا و (در آخرت) در آن روز كه گواهان به پا مى‌خيزند، يارى مى‌دهيم».