عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٣ - ٣- خطبه تاريخى زينب كبرى عليها السلام در كوفه

واى بر شما! آيا مى‌دانيد چه جگرى را از محمد صلى الله عليه و آله شكافتيد؟ و چه پيمانى را گسستيد؟ و چه حرمسراى ارزشمندى از رسول خدا صلى الله عليه و آله را آشكار كرديد (پرده‌نشينان حريم محمّدى را بر كوچه و بازار نشان داديد؟) و چه حرمتى را از او هتك كرديد؟ و چه خونى را از او بر زمين ريختيد؟ به راستى كار زشت و وحشتناكى انجام داده‌ايد، كه نزديك است بخاطر اين كار، آسمانها از هم متلاشى گردد و زمين شكافته شود و كوهها به شدت فرو ريزد!

كار شما، زشت، بسيار خطرناك، تيره و تار، وخامت بار و نادرست و (زشتى آن) به گستردگى زمين و آسمان بود. آيا اگر از آسمان خون ببارد تعجب مى‌كنيد؟ (بدانيد كه) عذاب آخرت براى شما خواركننده‌تر است و آنان [/ جنايتكاران‌] هرگز يارى نمى‌شوند.

مهلت خداوند شما را مغرور نسازد، چرا كه خداوند كارى شتابزده نمى‌كند (و به موقع ستمگران را مجازات مى‌كند) و انتقام خون مظلوم هرگز از او فوت نمى‌شود، به يقين پروردگار در كمين ما و شماست».

آنگاه حضرت زينب عليها السلام اين اشعار را خواند: