عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٨ - ١١٥- سخنان و اشعار امام عليه السلام در برابر دشمن

سكينه فرياد برآورد: پدرجان! آيا تسليم مرگ شده‌اى؟! امام پاسخ داد:

«كَيْفَ لا يَسْتَسْلِمُ مَنْ لا ناصِرَ لَهُ وَ لا مُعينَ؟

؛ چگونه تسليم نشود كسى كه يار و ياورى براى او نمانده است؟».

سكينه گفت: پدر جان! (حال كه چنين است) ما را به حرم جدّمان برگردان!

«هَيْهاتَ، لَوْ تُرِكَ الْقَطا لَنامَ‌

؛ هيهات! اگر مرغ قطا را رها مى‌كردند در آشيانه‌اش آرام مى‌گرفت» (اشاره به اين‌كه ما را رها نخواهند كرد).

صداى گريه بانوان برخاست، امام آنان را آرام كرد و به سوى دشمن حمله‌ور شد. [١]

١١٥- سخنان و اشعار امام عليه السلام در برابر دشمن‌

امام حسين عليه السلام به دشمنان نزديك شد و خطاب به آنان فرمود:

«يا وَيْلَكُمْ أَتَقْتُلُونِي عَلى‌ سُنَّةٍ بَدَّلْتُها؟ أَمْ عَلى‌ شَريعَةٍ غَيَّرْتُها، أَمْ عَلى‌ جُرْمٍ فَعَلْتُهُ، أَمْ عَلى‌ حَقٍّ تَرَكْتُهُ؟

؛ واى بر شما! چرا با من مى‌جنگيد؟ آيا سنّتى را تغيير داده‌ام؟ يا شريعتى را دگرگون ساخته‌ام؟ يا جرمى مرتكب شده‌ام؟ و يا حقّى را ترك كرده‌ام؟».

گفتند: «

إِنَّا نَقْتُلُكَ بُغْضاً لِأَبِيكَ‌

؛ بلكه به خاطر كينه‌اى كه از پدرت به دل داريم، با تو مى‌جنگيم و تو را مى‌كشيم». [٢]

امام عليه السلام چون اين اشعار را مى‌خواند، بر آنان حلمه ور شد: