عاشورا ريشهها، انگيزهها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٧ - ١١٤- گفتگو با زنان حرم
و در روايت ديگرى آمده است هنگامى كه لباس كهنه آوردند، چند جايش را پاره كرد (تا ارزشى براى بيرون آوردن نداشته باشد) و آن را زير لباسهايش پوشيد؛ ولى پس از شهادت امام (دشمن ناجوانمرد پست) آن را نيز از بدنش بيرون آوردند. [١]
امام عليه السلام با دقّت تمام در جاى جاى داستان كربلا، چهره واقعى ياران خود و دشمنانش را ترسيم كرد و براى ثبت در تاريخ به يادگار گذاشت!
امام عليه السلام در صحنههايى كه با ياران فداكار و پاكبازش در شب و روز عاشورا داشت نشان داد كه آنها از ارزندهترين انسانهاى تاريخ بشر بودند، همان گونه كه نشان داد دشمنانش از پستترين و فرومايهترين انسانها بودند. بلكه درندگان و شياطينى بودند در لباس انسان!
يك پيراهن كهنه كه چندين جاى آن را پاره كرده باشند، چه ارزشى دارد كه از تن مبارك امام عليه السلام بعد از شهادت بدر آورند و بدن مبارك او را برهنه زير آفتاب سوزان بگذارند، اين نشانه چيست؟
|
لباس كهنه بپوشيد زير پيرهنش |
از آن كه بر نكند خصم بد گهر ز تنش |
|
|
لباس كهنه چه حاجت كه زير سمّ ستور |
تنى نماند كه پوشند جامه يا كفنش |