دارند و او نيز خدا و رسولش را دوست دارد، پيوسته به صف دشمن حمله مى‌كند و هرگز فرار نمى‌كند؛ خداوند فتح و پيروزى را به دستان او تحقّق مى‌بخشد؟» گفتند: آرى به خدا سوگند مى‌دانيم!

فرمود: «آيا مى‌دانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى جريان برائت (و خواندن آيات نخستين سوره توبه ميان مشركان هنگام حج) على عليه السلام را فرستاد، و (براى پيش‌گيرى از اعتراض بعضى) فرمود:

(جبرئيل از جانب خداوند به من فرمان داد كه اين آيات را) جز خودم و يا مردى از (بستگان) من (كه به جاى من است) نبايد ابلاغ كند؟» گفتند: آرى به خدا سوگند مى‌دانيم!

فرمود: «آيا مى‌دانيد كه هيچ گاه سختى و مشكلى به رسول خدا صلى الله عليه و آله روى نمى‌آورد مگر آن‌كه على عليه السلام را- به سبب اعتمادى كه به وى داشت- براى رفع آن مى‌فرستاد و ديگر آن‌كه هرگز وى را به نام، فرا نمى‌خواند مگر آن‌كه در پى آن مى‌فرمود: اى برادرم! و مى‌فرمود: برادرم را فراخوانيد؟» همه گفتند: آرى به خدا سوگند مى‌دانيم.

فرمود: «آيا مى‌دانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بين على و جعفر و زيد (بن حارثه) داورى كرد (و هر يك را به وصفى ستود) و درباره على عليه السلام فرمود: اى على تو از منى و من از تو؛ و تو پس از من ولى و سرپرست همه مؤمنانى؟» گفتند: آرى به خدا سوگند!

امام فرمود: «آيا مى‌دانيد كه على عليه السلام هر روز با رسول خدا صلى الله عليه و آله خلوتى داشت و هر شب بر وى وارد مى‌شد (و در مجلس خصوصى از محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله استفاده مى‌كرد و) هرگاه از رسول خدا صلى الله عليه و آله سؤالى مى‌كرد، به وى پاسخ مى‌داد و هرگاه سكوت مى‌كرد، رسول خدا صلى الله عليه و آله خود شروع به سخن گفتن با او مى‌نمود؟» گفتند: آرى به خدا سوگند مى‌دانيم.

امام عليه السلام ادامه داد: «آيا مى‌دانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله وى را بر جعفر و حمزه برترى داد آنگاه به فاطمه عليها السلام فرمود: تو را به تزويج بهترين فرد از اهل بيتم درآوردم؛ همان كس كه قبل از همه اسلام آورد و از همه حليم‌تر است و دانش وى از همه بيشتر است؟» گفتند: آرى به خدا سوگند مى‌دانيم.

امام عليه السلام فرمود: «آيا مى‌دانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: من سرور فرزندان آدم مى‌باشم و برادرم على عليه السلام، سرور عرب است و فاطمه عليها السلام سرور زنان اهل بهشت است و فرزندانم حسن و