عاشورا ريشه‌ها، انگيزه‌ها، رويدادها، پيامدها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٨ - ٢- روان شدن سيل اموال به سوى بنىاميّه

١- به مروان بن حكم خمس غنايم آفريقا را بخشيد كه مبلغ آن ٥٠٠ هزار دينار (مثقال طلا) بوده است و مبلغ يكصد هزار درهم (نقره) ديگر از بيت المال به او بخشيد كه مورد اعتراض زيد بن ارقم كليددار بيت المال قرار گرفت.

٢- مبلغ دويست هزار نيز به ابوسفيان بخشيد.

٣- از غنايم جنگ ديگرى در آفريقا مبلغ يكصد هزار دينار به عبداللّه بن ابى سرح (برادر رضاعى خود) بخشيد.

٤- مبلغ سيصد هزار درهم به حارث بن حكم (برادر مروان بن حكم) بخشيد.

٥- به سعيد بن عاص اموى مبلغ يكصد هزار درهم بخشيد.

٦- به عبداللَّه بن خالد اموى مبلغ سيصد هزار درهم بخشيد و به گفته يعقوبى:

عثمان دختر خويش را به تزويج عبداللَّه درآورد و آنگاه مبلغ ٦٠٠ هزار درهم به وى عنايت كرد!

٧- ابوموسى اشعرى (والى بصره‌ [١]) مقدار فراوانى از اموال عراق را براى عثمان فرستاد كه وى نيز همه را ميان بنى‌اميّه تقسيم كرد.

اين بخشش‌ها غير از اموال فراوانى بود كه عثمان براى خود اندوخته بود. در تاريخ آمده است كه وقتى عثمان كشته شد، ميليون‌ها درهم و بيش از ٥٠٠ هزار دينار براى خود ذخيره كرده بود و يك‌هزار شتر و يك‌هزار برده و تعداد زيادى اسب و اموال ديگرى نيز براى خود اندوخته بود! [٢]

آرى؛ اين بخشش‌هاى بى حساب و كتاب بود كه مورد اعتراض مردم قرار گرفت و

[١]. طبرى مى‌نويسد: ابوموسى اشعرى به مدّت شش سال والى بصره بوده است، تا آن‌كه عثمان پس ازآن، وى را عزل و عبداللَّه بن عامر (پسر دايى خود) را والى آنجا كرد (تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٣١٩).

[٢]. مرحوم علّامه امينى فهرستى از اين بخشش‌هاى عثمان را با استفاده از كتابها و منابع معتبر تاريخى نقل كرده است. (الغدير، ج ٨، ص ٢٥٧- ٢٨٦). همچنين رجوع كنيد به: شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١، ص ١٩٨- ١٩٩؛ مروج الذهب، ج ٢، ص ٣٣٢ به بعد و حياة الامام الحسين بن على عليه السلام، ج ١، ص ٣٥٤- ٣٦٣.