تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٧٢ - الف آثار چاپى

است.[١] اين كتاب كه به نام عبد اللَّه نقش بندى اصل نگاشته شده و شامل چهل حديث نبوى است، داراى هشت «اصل» است كه هر اصلى به پنج «وصل»، تقسيم مى‌شود.

اصول هشتگانه كتاب عبارت‌اند از:

١. در توحيد، ايمان، اسلام، نعت حضرت رسول اكرم و صفت اوليا؛

٢. در عبادات و آنچه متعلَّق به آن است؛

٣. در فضايل قرآن و بعضى از دعوات و اذكار و معارف؛

٤. در مكارم اخلاق و محاسن اوصاف؛

٥. در اوصاف رديّه و رذايل اخلاق؛

٦. در آداب و وظايف اهل حكومت و امارت و ارباب علم؛

٧. در آنچه به ازمنه و امكنه و البسه و اطعمه و اشربه تعلّق دارد؛

٨. در احاديث متفرّقه.

كاشفى، در آغاز كتاب خود، با ذكر حديث: «من حفظ على أمّتى...» كه آن را «خبر صحيح ميمون الآثار بأسانيد صحيحه از طُرُق شتى‌ (پراكنده)» شمرده، انگيزه نگارش خودرا پيروى از اين حديث شريف دانسته‌[٢] و درباره محتواى كتاب و روش نگارش آن مى‌نويسد:

... چهل حديث كه جامع اكثر اصول عبادات، و مستجمع بيشتر مكارم اخلاق و محاسن عادات باشد، جمع كند در هشت اصل. هر اصلى، مشتمل بر پنج وصل و هر وصلى، منطوى بر حديثى و نكته [اى‌] چند و مؤيّد هر حديث، آيتى يا زيادت از كلام مجيد در اوّل ايراد كند و احاديث ديگر، به استشهاد بياورد و از ابيات و امثال و حكايات و آثار و حقايق و دقايق، آنچه مناسب وقت و زمان باشد، بر منصّه ظهور،

[١]. الذريعة، ج ١١، ص ٢١١( ش ١٢٦٢).

[٢]. الرسالة العليّة، ص ١.