تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٦٥ - ٢ المجموع الرائق من أزهار الحدائق

نجم‌الدين ابى نصر محمّد بن موسوى، نقيب كاظمين، نقل كرده است. در اين بخش نيز محقّق كتاب، نشانى دعاها را از مصباح المتهجّد، ارائه كرده است. در ادامه، «دعاى سمات» آمده و سپس، دعاى صبح هر روز از الصحيفة السجادية، با تصريح به نام آن آمده است.

از دعاهاى ديگر اين بخش، دعاى افتتاح، دعاى سحر ماه رمضان، دعايى براى قضاى حوائج از صحيفه و دعاى فرج از امام سجّاد عليه السلام است.

در ادامه باب چهارم، احراز، حُجُب و عوذه‌هاى مروى از ائمّه عليهم السلام، به نقل از كتابى در خزانه كاظمين به نام منية الداعى و غنية الواعى، وقف ابن يلميش (كه بر آن دست‌خطّ رضى الدين ابن طاووس براى فردى كه آن را نزد وى قرائت كرده بوده)، آمده است. در اين بخش نيز كتاب‌هاى الخصال، مكارم الأخلاق، كتاب من لا يحضره الفقيه، الأمالى طوسى، مهج الدعوات وطب الأئمّة عليهم السلام در مأخذيابى محقّق كتاب، عرضه شده است.

سپس، اختيارات ايّام به نقل از امام صادق عليه السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده و در پىِ آن، نمازهاى امامان براى قضاى حوائج، به نقل از منية الداعى ياد شده آمده است.

از ديگر ادعيه باب چهارم، «الوسائل إلى المسائل» از امام رضا عليه السلام (به نقل از كتاب‌هاى كتاب‌خانه ابن طاووس) و «دعاى جوشن» است.

در پايان جلد اوّل، ابتدا دعايى از اميرمؤمنان كه پس از خطبه «تطنجيه» ايراد كرده، آمده است. نويسنده، سپس به كتابى اشاره كرده كه، شامل شش خطبه در ملاحم و دو خطبه در رجعت است و دست‌خطّ سيّد بن طاووس بر آن است. يكى از اين خطبه‌ها، خطبه بلند «لؤلؤيه» است كه سيّد هبة اللَّه در كتاب خود، آورده است.

جلد اوّل المجموع الرائق با مدايح علوى عودى پايان مى‌پذيرد. باب پنجم (جلد دوم)، درباره اخبار و مناقب ائمّه عليهم السلام است. بيشتر مطالب اين باب، گلچينى از كمال الدين‌