تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٩٢ - ج تك نگارى

منتخبى است از وسائل الشيعة، در سه جلد، كه در آن اسانيد و مكرّرات، حذف شده است.[١] ١١. من لا يحضره الامام،[٢] از محمّد بن حسن حرّ عاملى. اين كتاب، همان فهرست وسائل الشيعة است كه شامل عناوين باب‌ها، تعداد احاديث هر باب، مضمون احاديث و تمام فتاوايى است كه از ائمه عليهم السلام نقل شده است.

١٢. الأنصاف فى النصّ على الأئمة الأشراف من آل عبد مناف يا نصوص،[٣] از سيد هاشم بن سليمان كتكانى‌[٤] بحرانى (م ١١٠٧ ق). اين كتاب، در بر دارنده بيش از سيصد روايت است كه در نصّ بر امامت دوازده‌گانه از اهل بيت عليهم السلام در مصادر سنّى و شيعه وارد شده است.[٥] نام راوى، اوّل حديث در نظر گرفته شده و هر روايتى را دنباله آن، به ترتيب حروف، تنظيم شده است. پايان كتابت اثر به سال ١٠٩٧ ق، است.

١٣. غاية المرام و حجّة الخصام فى تعيين الإمام من طريق الخاص و العام،[٦] از سيّد هاشم كتكانى بحرانى. رواياتى كه از طريق سنّى و شيعه در تعيين امامان دوازده‌گانه و فضايل آنها روايت شده، در اين كتاب در دو مقدّمه، به اين ترتيب، گردآورى شده است:

مقدّمه اوّل، در تعيين امام و نصّ بر امامت وى؛

مقدّمه دوم، در اوصاف و فضائل ائمه عليهم السلام كه در آن، هر فضيلتى را اوّل از طريق‌

[١]. الإيقاظ، ص ١٤٢.

[٢]. الذريعة، ج ٢٢، ص ٢٣٠؛ فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث اسلامى، ج ٢، ص ١٨١. صاحب الذريعة درجاى ديگر، از اين كتاب به من لا يحضره الفقيه تعبير مى‌كند( ر. ك: الذريعة، ج ٤، ص ٣٥٣).

[٣]. الذريعة، ج ٢، ص ٣٩٨؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٦، ص ١٣١.

[٤]. وى را به دو نام خوانده‌اند: ١. كتكانى( لؤلؤ البحرين، ص ٦٣؛ طبقات أعلام الشيعة، قرن ١٢، ص ٨٠٩). ٢. كتكتانى( أعيان الشيعة، ج ١٠، ص ٢٤٩).

[٥]. الأنصاف فى النصّ على الأئمة الإثنى‌ عشر عليهم السلام، ص ٢٦.

[٦]. الذريعة، ج ١٦، ص ٢١؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٣، ص ٢٨٥.