تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣١٦ - چهار حسين بن عبدالصمد عاملى

بنا به گفته شيخ حرّ عاملى، وى از راويان از محقّق كركى است،[١] به اين صورت كه بعد از آمدن وى از جبل عامل به اصفهان، از محقّق كركى اجازه‌اى تقاضا مى‌نمايد و او نيز به تاريخ ٩٣٩ ق، اجازه‌اى براى اين محدّث جليل القدر مى‌نويسد.[٢] در ذكر فعّاليت‌هاى وى آمده است: كمال الدين، اوّل كسى است كه حديث شيعه را در عصر صفوى در اصفهان منتشر ساخت.[٣] علّامه مجلسى، بارها در اجازات خود، از او ياد كرده و در همه آنها گفته كه وى، جدّ مادرى پدرش بوده است.[٤] كمال الدين، در نطنز ساكن گرديد و پس از آن در اصفهان به فعّاليت‌هاى علمى و نشر حديث پرداخت و در نهايت، در نطنز مدفون گرديده است.[٥]

چهار. حسين بن عبدالصمد عاملى‌

از علماى ديگرى كه موجب ترويج حديث شيعه در اين عصر گرديد، شيخ عزّالدين حسين بن عبدالصمد حارث جبعى عاملى (٩١٨- ٩٨٤ ق)، پدر شيخ بهايى (م ١٠٣١ ق) است.

افندى، در رياض العلماء، درباره او مى‌نويسد:

انسانى فاضل، عالم، جليل‌القدر، اصولى، متكلّم، فقيه، محدّث، شاعر و ماهر در صنعت لُغَز (چيستان و معمّا) بوده است.[٦] نظام الدين قريشى، شاگرد شيخ بهايى نيز مى‌نويسد:

[١]. أمل الآمل، ج ١، ص ١٤١.

[٢]. الذريعة، ج ١، ص ٢١٤.

[٣]. الفيض القدسى فى ترجمة العلّامة المجلسى، ص ٢٠٨؛ إجازات الحديث، ص ١٤٢؛ أعيان الشيعة، ص ٣٩٥.

[٤]. خلاصة التواريخ، ص ٨٨، ١٢٥ و ١٥٣.

[٥]. ريشه‌ها و جلوه‌هاى تشيّع در حوزه علميه اصفهان، ج ١، ص ٣٧٨.

[٦]. رياض العلماء، ج ٢، ص ١٠٩.