تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٢٥ - يك نورالله بن شرف الدين حسينى مرعشى(قاضى شوشترى)

شيعه به فعّاليت پرداخت و كتاب النواقض را به سال ٩٨٧ ق، نوشت.[١] سوم، كتاب إحقاق الحق را در ردّ بر إبطال نهج الباطل فضل بن روزبهان خنجى (م ٩٢٧ ق) نوشت. فضل بن روزبهان خنجى، از علماى برجسته قرون نهم و دهم هجرى، با پيروزى صفويان، به خراسان و ماوراء النهر گريخت و خود را در اختيار ازبك‌ها قرار داد.[٢] وى، كتاب إبطال نهج الباطل را در ردّ كشف الحق و نهج الصدق علّامه حلّى (م ٧٢٦ ق) نوشت. موضوع كتاب علّامه، مسئله امامت بود و فضل بن روزبهان، رديّه خود را به سال ٩٠٩ ق، به رشته تحرير در آورد.[٣] در اين شرايط سخت، علّامه تصميم گرفت كه پاسخ آن را با عنوان احقاق الحق فى نقض إبطال الباطل‌[٤] يا إحقاق الحق و إزهاق الباطل بدهد و توانست تأليف اين كتاب را در همان سال به پايان برساند.

اين كتاب از كتاب‌هاى كلامى مشهورى است كه مخصوصاً در قسمت مبحث اماميّه، بسيار مبسوط و مفصّل، بحث كرده است. گفته‌هاى علّامه حلّى با عنوان: «قال المصنّف»، گفته‌هاى فضل بن روزبهان با عنوان: «قال الناصب» و گفته‌هاى قاضى نور اللَّه با عنوان: «أقول» آمده است. تأليف اين كتاب، هفت ماه طول كشيده است.

همان سال با درگذشت اكبر شاه، اوضاع هند دگرگون شد. محدّث و عالم شيعه معاصر، قاضى مير يوسف اكبر آبادى، به قاضى پيشنهاد تقيّه كرد، ولى او نپذيرفت.[٥]

[١]. صفويه در عرصه دين، فرهنگ و سياست، ج ١، ص ٧٥.

[٢]. همان جا.

[٣]. مطلع الأنوار- احوال دانشمندان شيعه پاكستان و هند: ص ٦٩٦.

[٤]. متن كتاب به زبان عربى است و توسط نصير الدين حسين بن عبد الوهاب طباطبايى بهبهانى در سال ١٠٩٤ ق، به نام كاشف الأستار به زبان فارسى ترجمه شده است( فهرست نسخه‌هاى خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٤، ص ٢٠٣، ش ١٤١٧).

[٥]. مطلع الأنوار احوال دانشمندان شيعه پاكستان و هند، ص ٦٩٦.