تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٧ - ٣ علامه حلى(٦٤٨ - ٧٢٦ ق)

هفتم و هشتم هجرى است. او به سال ٦٣٥ هجرى در حِلّه به دنيا آمد. مشايخ او عبارت‌اند از: سديد الدين يوسف بن على حلّى (پدرش)، نجم الدين حلّى، على بن عيسى اربلى و احمد بن مسعود اسدى حلّى. راويان از او نيز عبارت‌اند از: فخرالدين محمّد حلّى (برادرزاده‌اش)، سيّد عميدالدين عبد المطّلب (خواهرزاده‌اش) و شيخ قوام الدين محمّد (پسرش) و على بن حسين بن قاسم نرسى، كه با دو اجازه از او روايت مى‌كند[١]. رجال‌پژوهان، او را به دانش و فضل، ستوده‌اند. تنها كتاب برجاى مانده از او، العدد القويّة لدفع المخاوف اليوميّة است كه منتشر شده است.

سال وفات على بن يوسف حلّى، مشخّص نيست. نويسنده روضات الجنّات و شيخ آقا بزرگ، تأكيد كرده‌اند كه در زمان حيات پدرش فوت كرد، ولى از اجازه او به على بن حسين بن قاسم نرسى به تاريخ ٢٨ محرّم ٧٠٣،[٢] زنده بودن او تا اين سال، آشكار است.

٣. علّامه حلّى (٦٤٨- ٧٢٦ ق)[٣]

علّامه جمال الدين حسن بن يوسف بن على بن مطهّر حلّى، از بزرگ‌ترين عالمان و پُرآوازه‌ترين فقيهان و متكلّمان و حديث‌پژوهان تمام ادوار شيعه است. علّامه حلّى، به راستى جامع معقول و منقول بوده و در حوزه‌هاى مختلف علوم اسلامى، آثار ماندگارى برجاى گذاشته است. رجال‌پژوهان، بالجمله، او را به كمال فرزانگى و وارستگى ستوده‌اند. دانشمند معاصر او ابن داوود حلّى درباره‌اش مى‌نويسد:

شيخ الطائفة و علّامة وقته و صاحب التحقيق و التدقيق، كثير التصانيف إنتهت إليه رياسة الإماميّة فى المعقول والمنقول.[٤]

[١]. الحقائق الراهنة، ص ١٥٤. رياض العلماء، ج ٤، ص ٢٩٥- ٢٩٧.

[٢]. الحقائق الراهنة، ص ١٥٤.

[٣]. ر. ك: الرجال، ابن داوود، ص ٧٨؛ رياض العلماء، ج ١، ص ٣٥٨؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ٨٤؛ الحقائق الراهنة، ص ٥٢؛ فهرس التراث، ج ١، ص ٧٠٤.

[٤]. الرجال، ابن داوود، ص ٧٨( ش ٤٦٦).